از خداوند می‌خواهم مرا جزء یاران حسین (ع) گرداند

شهید «سیدمهدی علوی اشکفتکی» از شهدای دوران دفاع مقدس است که در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسید. او در بخشی از وصیت نامه خود می‌نگارد: «از خدا می‌خواهم مرا چون یاران حسین (ع) که در راه حق رفتند و شهید شدند؛ عنایتى فرماید و جزء یاران حسین (ع) گرداند.»

کد خبر: ۵۳۹۹۵۴

شنبه - ۱۲ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 12 June

به گزارش نوید شاهد چهارمحال و بختیاری؛ سید مهدی علوی اشکفتکی، یکم فروردین ۱۳۴۹ در روستای اشکفتک از توابع شهرستان شهرکرد به دنیا آمد. پدرش سیدحسن، کارگر بود. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. او نیز کارگر بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و دوم دی ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به پا و کمر، به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادر او سیدرحمن نیز به شهادت رسیده است.

وصیت‌نامه شهید سید مهدی علوی اشکفتکی

«بسم الله الرحمن الرحیم»

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ

مپندارید آن‌ها که در راه خدا کشته شده‏ اند مرده اند، بلکه آن‌ها زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى ‏شوند (۱۶۹)

آغاز هرکارى را با نام تو و به یارى تو آغاز می‌کنم. از سوى تو آمدم و به سوى تو می‌آیم. در راه تو هستم و در راه تو خواهم ماند. زندگیم براى توست و در راه تو‌ می‌کوشم و براى رضاى تو می‌جنگم و اگر کشته شوم براى توست.

می‌خواهم در لحظاتى که شاید چند صباحى به پایان زندگیم نمانده، سخنى با مادرم بگویم. من پاسدار اسلام هستم.

اسلام محمد، اسلام خون، اسلام جهاد و شهادت، براى همین سخنم مبنى بر رضایت پدر و مادرم چیزى نخواهد بود. مادر، روزى که من به عزم پاسدارى از خانه، بیرون رفتم، خواستم بگویم مرا حلال کن. زمانى آسایش تو را حرام می‌کردم و شبهاى متمادى تو را بى خواب و استراحت گذاشتم، مرا حلال کن.

مادر حالا که لباس رزم پوشیده، سلاح به دست گرفته و غسل شهادت کرده ام می‌گویم. مادر تا به امروز مال تو بودم ولى بعد از این، براى خدایم و سرباز امام زمان. مادر پاسدار یعنى حافظ دین، حافظ ایران عزیز، رفیق گلوله. پاسدار قرآن آماده پیوستن به حسین (ع) و کربلا را دارم.

مادر جان من که خودسوخته این راه هستم و در حال جهاد براى رسیدن به شهادت لحظه شمارى می‌کنم و از خداوند می‌خواهم که مرا، چون یاران حسین (ع) که در راه حق رفتند و نخواستند که ریشه ظلم تا ابد بماند و جنگیدند و شهید شدند و به حق پیوستند. مرا نیز عنایتى فرماید و جزء یاران حسین (ع) گرداند.

مادر اگر من کشته شوم روبرویم منشین و گریه مکن؛ برایم صورت مخراش و گریه مکن، چون در این صورت زندگى نویی آغازکرده ام. در مرگ من سیاه مپوش و براى من عزا مگیر و در سوگ من منشین و گریه مکن.

اگر می‌خواهى و اگر مرا دوست دارى بهترین لباسهایت را بر تن کن، مثل کسانى که در جشن عروسى فرزندانشان نشسته اند بنشین و در حال شور و شادى باش، چون من با مرگ زندگى می‌کنم نه با ماندنم. مادر جان این حالت که تو خواهى داشت نمایانگر آنست که در خون سرخم غلتیده ام و راه حقیقت پیموده ام.

مادر جان بر سر قبرم کلمه ناکام ننویسید، چون اگر در جهاد کشته شوم، شهید شده ام و گامى بزرگتر از این است که آدمى در جهاد در راه خدا کشته شود.

پدر، مادر، خواهران، برادران، دوستان، خویشان حلالم کنید. در راه خدا اگر کسى از دست من رنجیده است رضایت او را به دست آورید؛ و شما پدرجان من جان خودم را در راه اسلام و قرآن داده و بیش از این نتوانستم خودم را کنترل کنم ولى ممکن است کشته شوم و خواهش می‌کنم ناراحت نباشید. چون باید خیلى خوشحال باشید که پسرتان در این راه کشته شده. بارى پدرجان اول خودت و بعد مادر و خویشان یک به یک حلالیت بنده را بخواهید.

خدانگهدار

به امید پیروزى رزمندگان اسلام در همه جبهه‌ها

فرزند حقیر شماسید مهدى علوى

۱۳۶۴/۱۲/۱۱