شهید «اسدی ذاکر» همیشه برای آموختن قرآن داوطلب بود

شهید «غلامرضا اسدی ذاکر» شرکت در جلسات مذهبي كه در محل تشكيل مي شد از جمله مواردی بود که روزانه هرگز فراموش نمی کرد. وی براي آموختن قرآن و مسائل فقهي هميشه داوطلب بود و در تمام راهپیمایی های پیش از انقلاب حضوری فعال داشت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز دوشاش بقیه رزمندگان به دشمن حمله کرد. در ادامه نوید شاهد شما را به خواندن بخش هایی از زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۵۳۹۵۷۵

شنبه - ۱۲ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 12 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهيد غلامرضا اسدي ذاكر که در سحرگاه یکم خرداد 1339،  در يك خانواده مذهبي در شهرستان دزفول ديده به جهان گشود. پدرش عبدالله، كشاورز بود و مادرش مريم نام داشت. وی گذراندن دوران دبستان و راهنمایی، وارد دبيرستان شد و با گرفتن ديپلم حسابداري از دبيرستان خدمات دزفول فارغ التحصيل شد.

علاقه به مطالعات مذهبی

از همان دوران كودكي به عاشورا و امام حسين (ع) عشق و علاقه شديدي داشت غلامرضا علاقه زيادي به كتابهاي مذهبي داشت و هميشه در جوار كتابهاي درسي از كتابهاي مذهبي مطالعه مي كرد. شرکت در جلسات مذهبي كه در محل تشكيل مي شد از جمله مواردی بود که روزانه هرگز فراموش نمی کرد. وی براي آموختن قرآن و مسائل فقهي هميشه داوطلب بود و در تمام راهپیمایی های پیش از انقلاب حضوری فعال داشت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز دوشاش بقیه رزمندگان به دشمن حمله کرد.

فضائل اخلاقی

شهید غلامرضا اسدی ذاکر در جمع خانواده بسيار بااخلاق بود و  در احترام به پدر و مادر و بزرگان از همه پیشی می گرفت هميشه با مهرباني و متانت صحبت مي كرد و همچنين با خويشاوندان و دوستان نيز اخلاق نمونه اي داشت و هميشه سعي مي كرد كم حرف بزند و زياد عمل بكند. با وجود اينكه هفت نفر از اعضاي خانواده خود را در اثر حمله موشكي مزدوران عراقي از دست داده بود باز براي دفاع از ميهن اسلامي به سربازي رفت و پس از گذراندن دوره آموزشي به صف ياران هميشگي خود در لشكر 16 قزوين تيپ يك پيوست و وارد جبهه هاي نبرد حق عليه باطل گرديد.

شهادت

وی پس از ورود به جبهه به عضويت شوراي فرماندهي عمليات انتخاب شد و در عمليات موفقيت آميز تسخير تپه هاي الله اكبر و كرخه نور حضوری فعال داشت. دو ماه قبل از شهادتش از او خواسته بودند تا برای پشت جبهه به قزوین برود اما ایشان ماندن در جبهه های نبرد را ترجیح داد و سرانجام در بيستم مرداد 1360، در سوسنگرد بر اثر اصابت تركش به سر، شهيد شد. مزار وي در شهيدآباد زادگاهش قرار دارد.