سیری در کلام شهید بیات؛

کار رزمندگان برای خدا و خلق خداست

شهید «عباس بيات» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت نامه اش نوشته است: «آشکارا مشخّص است کار رزمندگان برای خدا و خلق خداست.»

کد خبر: ۵۳۹۳۳۲

يکشنبه - ۳۰ مرداد ۱۴۰۱ / 1401 30 May

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید عباس بيات، دهم مرداد 1340، در شهرستان شهريار به دنيا آمد. پدرش رضا (فوت 1359) و مادرش طيبه نام داشت. تا دوم ابتدايی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. يازدهم اسفند 1360، در چزابه با اصابت گلوله به شهادت رسيد. پیكر وی را در زادگاهش به خاك سپردند.

آنچه در ادامه می‌خوانید متن وصیت‌نامه و پیام شاخص شهید بیات است.

به نام خدای دانا و توانا
متأسّفانه خانه‌های خلق الله اینجا ویران شده است. دشمنان اسلام و دشمنان خلق، حتّی به کودکان و پیرمردان این مردم مستضعف رحم نکرده‌اند. ما آمده ایم برای مبارزه با این کوردلان پس به کدام سوراخ خزیده اند. آشکارا مشخّص است کار رزمندگان برای خدا و خلق خداست. ای کوردلان دستور اربابانتان آمریکا و شوروی را گوش می کنید و به مردم بی‌دفاع هجوم می آورید و آن وقت خودتان را خدمت‌گزاران واقعی خلق می دانید ولی نمی دانید که خون شهیدان را خدا خریدار است. .............   والسّلام.

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

تجـارت

پيام شهيد : بدانید که خون شهیدان را خدا خریداراست.

شاهد قرآنی : إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى‏ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ ( توبه / 111)
در حقيقت، خدا از مؤمنان، جان و مالشان را به [بهاى‏] اينكه بهشت براى آنان باشد، خريده است همان كسانى كه در راه خدا مى‏جنگند و مى‏كُشند و كشته مى‏شوند. [اين‏] به عنوان وعده حقّى در تورات و انجيل و قرآن بر عهده اوست. و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است؟ پس به اين معامله‌‏اى كه با او كرده‌‏ايد شادمان باشيد، و اين همان كاميابى بزرگ است.

شاهد حديثی: أنشدني الأصمعي عن جعفر الصادق (ع):
أُثَامِنُ بِالنَّفْسِ‏ النَّفِيسَةِ رَبَّهَا                      فَلَيْسَ لَهَا فِي الْخَلْقِ كُلِّهِمُ ثَمَنٌ‏
بِهَا يُشْتَرَى الْجَنَّاتُ إِنْ أَنَا بِعْتُهَا                 بِشَيْ‏ءٍ سِوَاهَا إِنَّ ذَلِكُمْ غَبْنٌ‏
إِذَا ذَهَبَتْ نَفْسِي بِدُنْيَا أَصَبْتُهَا                    فَقَدْ ذَهَبَتْ نَفْسِي وَ قَدْ ذَهَبَ الثَّمَنُ‏
اصمعی اين سروده را به امام صادق (ع) نسبت می دهد.
جان خود را در نزد پروردگارش به معرض فروش مي گذارم چون در تمامى خلق براى آن بهايى وجود ندارد.
و بدان بهشت را خريدارى مي كنم و اگر به چيز ديگرى جز بهشت آن را بفروشم مغبون گشته‏ام.
اگر در مقابل جان خود مال دنيايى به دست آورم با رفتن از دنيا، آن بهاء و مال هم از دستم برود.
و إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا. (الكشف و البيان عن تفسير القرآن، ج‏5، ص 97)
بهاى جان شما جز بهشت نيست به چيز ديگرى نفروشيد.

انتهای پیام/