آزاده گیلانی دفاع مقدس: در جبهه‌ فقط شایسته‌سالاری حاکم بود

عباس حسین‌علی‌پور با بیان اینکه در جبهه فقط و فقط شایسته‌سالاری حاکم بود گفت: در جبهه هر کس می‌توانست کاری کند می‌ماند و با تمام وجود می‌جنگید و هر کس نمی‌توانست هم نمی‌ماند.

کد خبر: ۵۳۹۰۷۷

پنجشنبه - ۲۷ مرداد ۱۴۰۱ / 1401 27 May

{$smarty_live_blog}

به گزارش نویدشاهدگیلان؛ عباس حسین‌علی‌پور آزاده گیلانی دوران دفاع مقدس متولد ۱۳۴۲ در روستای «پُشته پله سر» شهرستان لنگرود است؛ دوران جوانی این آزاده گیلانی در سال‌های ۵۷ الی ۶۱ با انقلاب و جنگ تحمیلی همزمان بود.

عباس حسین‌علی‌پور با اشاره به ورودش به سپاه و اسارتش در جنگ اظهار داشت: بنده ۱۵ مرادماه سال ۶۲ بنا بر پیشنهاد دوستان اعم از شهید املاکی پاسدار شدم و از ۲۴ خرداد سال ۶۱ تا دوران اسارت در جبهه بودم.

آزاده گیلانی دوران دفاع مقدس به حضور خود در عملیات‌های مختلف اشاره و تصریح کرد: در مدت حضورم در جبهه در عملیات‌های مختلفی نظیر رمضان، محرم، والفجر مقدماتی، والفجر ۱، والفجر ۴ و والفجر ۶ حضور داشتم.

وی گفت: بعد از عملیات والفجر ۶ مدتی در منطقه مهران کار شناسایی را انجام دادیم و از آنجا به سردشت رفته و آن جا و ماووت را هم شناسایی کردیم سپس برای شناسایی به منطقه سومار رفتیم که در تاریخ ۲۸ دی سال ۶۳ در همان منطقه اسیر شدم.

حسین‌علی‌پور با بیان اینکه شهید املاکی گفته بود «می‌خواهیم منطقه سومار را شناسایی کنیم.» افزود: ما در منطقه سومار که منطقه‌ای کوهستانی و مرتفع بین خاک ایران و عراق بود قرار گرفتیم که یک سری از کرد‌هایی که در منطقه بودند روز بیست و هفتم ما را دیدند.

آزاده دوران دفاع مقدس عنوان کرد: شب ۲۸ دی‌ماه که در سومار بودیم هوا بسیار سرد بود و با مشقت فراوان آن شب را به صبح رساندیم. پس از دیده‌بانی، از ارتفاعات پایین آمدیم؛ در منطقه سومار رودخانه‌ای به نام‌های سد و کانی شیخ وجود داشت.

حسین‌علی‌پور اذعان داشت: موقع برگشتن شهید املاکی و تعداد دیگری از دوستان از طرف رودخانه کانی شیخ برگشتند و من، آقای علی فردوس، شهید حسن ناطق و شهید امین اصغری و شهید حسن ناطق از رودخانه سد آمدیم.

وی با بیان اینکه بعد از اینکه استراحت کوتاهی کردیم فقط تا وسط رودخانه رفته بودم که تیراندازی شروع شد ادامه داد: ما در رودخانه بودیم و عراقی‌ها روی ارتفاعات کاملاً مشرف بر ما بودند و آن زمان باران تیر بود که بر سر ما بارید.

آزاده دوران دفاع مقدس گفت: من با اولین تیر در رودخانه افتادم و همان کسی که به من تیراندازی کرده بود مقابل چشمان بهت زده من امین اصغری را از پشت به رگبار بست و او را در محلی بین آب و تقریباً لب رودخانه به شهادت رساند.

حسین‌علی‌پور با بیان اینکه صحنه شهادت امین اصغری بسیار دردناک بود افزود: دو نفر بعد از من آقای فردوس و شهید حسن ناطق هم زخمی شده بودند که کرد‌ها آمدند و اسلحه من را برداشتند و بلند کردند و کشان کشان تا لب رودخانه آوردند.

وی با اشاره به حس و حال دقایق بعد از اسارت خود ابراز داشت: وقتی کرد‌ها ما را به عراقی‌ها تحویل می‌دادند حس عجیبی بود، احساس می‌کردم تمام غم‌های دنیا روی قلبم سنگینی می‌کند و بار‌ها با حسرت و امید بر گشتم به عقب و به خاکمان نگاه می‌کردم.

آزاده گیلانی دفاع مقدس با بیان اینکه همان‌طور ما را تا بغداد آوردند و تقریباً ۱۵ روز با همان وضعیت دردناک در بغداد بودیم عنوان کرد: شرایط من طوری بود که علاوه بر زخمی که بر اثر اصابت گلوله داشتم، در بازجویی‌ها هم خیلی اذیت شده بودم.

وی درباره حضورش در جبهه در سن پایین و به اسارت رفتن با همان سن کم افزود: آن موقع از ما کم سن‌تر هم بسیار بودند و اسیر می‌شدند مثلاً شهید املاکی یا شهید حسین خرازی خیلی از لحاظ سنی با ما فاصله نداشتند به عبارتی جبهه را همین‌ها مدیریت می‌کردند.

آزاده سرافزار گیلانی دوران دفاع مقدس با تأکید بر اینکه در جبهه فقط و فقط شایسته‌سالاری حاکم بود خاطرنشان کرد: در جبهه هر کس می‌توانست کاری کند می‌ماند و با تمام وجود می‌جنگید از طرفی هر کس نمی‌توانست هم نمی‌ماند.

حسین‌علی‌پور با اشاره به تمجید صدام از رزمندگان ایرانی افزود: صدام در صحبتی به سربازهایش گفته بود "با وجود اینکه شما بالاتر (در ارتفاعات) هستید، باز ایرانی‌ها می‌توانند از پایین، سنگر‌های شما را تصرف کنند. " آن‌ها از قدرت رزرمنده‌های ایرانی در شگفت بودند.

وی با اشاره به خلأ‌های موجود در حوزه معرفی شهدا با بیان اینکه ما در مورد شهید املاکی واقعاً کار نکردیم اذعان داشت: ایثارگری‌های شهید املاکی را فقط آن‌هایی می‌دانند که او را درک کرده‌اند، ولی متأسفانه در مورد این شهید و امثال او خیلی کم کاری شده است.

آزاده دفاع مقدس در مورد روز اعلام آزادی اسرا در اردوگاه عراق گفت: آن روزی که اعلام کردند می‌خواهند اسرا را تبادل کنند.‌
نمی‌توانم بگویم خوشحال نبودیم، ولی این طور هم نبود که از خوشحالی غش و ضعف کنیم.

حسین‌علی‌پور ادامه داد: در ۶ سالی که رزمندگان دوران اسارت را با شرایط طاقت‌فرسا، اما سرشار از معنویت پشت سر گذاشته بودند یک آرامش درونی و وقار عجیبی پیدا کرده بودند و شنیدن خبر آزادی آن‌چنان تلاطم عظیمی در روح بزرگ آن‌ها ایجاد نکرد، اما خیلی خوشحال بودیم.

وی در پایان با بیان اینکه امیدوارم مسئولان با دلسوزی و همت بیشتری از وجود پیشکسوتان دفاع مقدس استفاده کنند افزود: متأسفانه مسائل زیادی از جنگ از بین رفت و اگر بشود جمعی از دوستان که همه در یک عملیات مشارکت داشتند دعوت شوند کار بسیار مؤثری خواهد شد.