خداوندا مرا را شهید بمیران

شهید «ناصر علوی فیلی» از شهدای آموزگار استان ایلام است که مرداد ماه ۱۳۶۷ در حالی که مسئولیت تیپ حضرت امیر (ع) بر عهده داشت عملیات مرصاد در میمک به درجه رفیع شهادت نایل آمد. در ادامه وصیت نامه این شهید والامقام منتشر می‌شود.

کد خبر: ۵۳۸۰۴۳

دوشنبه - ۰۳ مرداد ۱۴۰۱ / 1401 03 May

نوید شاهد ایلام؛ شهید ناصر علوی فیلی فرزند علی خان در سال 1342 در کشور عراق شهر بغداد بدنیا آمد. با بازگشت به ایران در شهرستان ملکشاهی سکونت گزیدند وبا تلاش و جدیت زیاد تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و با شغل آموزگاری مشغول شد، با شروع جنگ تحمیلی به جبهه شتافت و به عنوان مسئول آموزش تیپ حضرت امیر(ع) در منطقه صالح آباد خدمت می کرد تا اینکه در سومین روز از مرداد ماه 1367 در میدان نبرد در عملیات مرصاد میمک بر اثر اصابت ترکش به ناحیه سرو گردن به شهادت رسید مزار این شهید گرانقدر در بهشت رضای ارکواز ملکشاهی واقع شده است.

متن وصیت نامه شهید:

بعد از اقرار به وحدانیت خداوند جهان و حقانیت پیغمبر اکرم (ص) و قرآن مجید و امامت حضرت علی و یازده اولاد معصومش و رهبری پیامبر گونه امام امت و ولایت فقیه و خط سرخ تشیع که در طول تاریخ مظلومانه با فدای جان خود و خون خود درخت تنومند اسلام را آبیاری و محافظت نمودند وصیتنامه ام را شروع می کنم.
ابتدا با این زبان الکن و قلم ناتوان چند جمله ای خطاب به شیفتگان اهل بیت و طهارت بر روی کاغذ می آورم به این امید که همه قلبهایمان را به نور قرآن منور گردانیم و راه هدایت یابیم.

حضور در صحنه

در این برهه از زمان که ندای هل من ناصر حسین زمان به گوش می رسد و ما را به ادای تکلیف شریعتمان می خواند و در این زمان که اسلام و انقلاب اسلامی از همه سر مورد هجوم همه جانبه دشمنان قسم خورده اسلام قرار گرفته و چشم مظلومان جهان به ما دوخته شده است نشستن در خانه ننگ است و درنگ ما در امروز نه تنها فردای اسارت باری را بدنبال دارد بلکه ننگ و نفرین ابدی را نیز به دنبال خواهد آورد.

باید بدانید که مردم کوفه که این همه مورد نفرین قرار گرفته اند کاری نکردند جز اینکه در موقع نبرد امامشان را تنها گذاشتند اگر ما در این موقع امام را تنها بگذاریم سرنوشتی بهتر از آنها نخواهیم داشت بلکه صد برابر هم بدتر.

باید بدانید که پایان هر حیاتی مرگ است و سرآغاز هر مرگی حیاتی نوین. ما از آن خدائیم و به سوی او باز خواهیم گشت چه بخواهیم و چه نخواهیم پس چه بهتر حالا که باید به راهی رویم با جامه تقوا و خلعت شهادت برویم که چه زیبا ره توشه ای ست.

سعی کنید در زندگیتان متقی باشید که تقوا سپری محکم در برابر گناهان است.

در کارهایتان به خدا توکل کنید او شما را کفایت می کند، وحدت و برادری را در بین خود حفظ کنید و به دشمنان مجال تفرقه ندهید.
از کلیه کسانی که بر من حقی دارند مخصوصاً دوستان گرامی و عزیزم و اقوام حلالیت می طلبم و امیدوارم که عذر مرا بپذیرید خداوند همه شما را توفیق خیر عطا کند، انشاا... و از رهروان حسین (ع) گرداند.

خطاب به خانواده

چند مطلب نیز به عنوان یادآوری برای شما خانواده عزیزم می نویسم البته شما خود به مسایل آگاهید و این مطالب یادآوری است پدر جان پدر گرامی می دانم که برای من زحمت فراوان کشیدید و رنج های فراوان دیدید به بزرگواری خودت مرا ببخشید و عفو کنید که انشاا...خداوند شما را جزای خیر دهد.

کلیه اعضای خانواده باید مرا بخشیده و عفو کنید و بدانید که هر کسی به دنیا آمد باید یک روزی از دنیا برود به هر صورت که باشد. پس چه بهتر که این از دنیا رفتن به صورت شهادت باشد از تمام اقوام و دوستان و همسرم و خانواده همسرم برای من حلالیت بگیرید باتقوا باشید واجبات را حتماً انجام دهید و از محرمات بپرهیزید در مسائل آگاهانه عمل کنید در فراق بنده اشک نریزید و اگر گریه کردید برای امام حسین (ع) و فرزندان او گریه کنید.

خدایا به حق محمد و آل محمد(ص) ما را شهید بمیران تمام خدمتگزاران جمهوری اسلامی را توفیق خدمتگزاری عنایت فرما امام امت را تا انقلاب مهدی و حتی در کنار آن بزرگوار برای حفظ اسلام محافظت بفرما.

تا دشمن دین به جنگمان می آید   از خوف و درنگ ننگمان می آید
صدای بلند جنگ تا پیروزی           از حنجره تفنگمان می آید
خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار - به امید پیروزی حق بر باطل
الهم ارزقنا توفیق شهاده فی سبیلک . الحقیر ناصر علوی فیلی
67/4/23