دیدار با خانواده شهید رحیم رضایی در اردبیل

عوامل اجرایی کنگره 3400شهید استان اردبیل از خانواده شهید رحیم رضایی گرجان، دیدار کردند.

کد خبر: ۵۳۷۶۷۷

پنجشنبه - ۲۳ تير ۱۴۰۱ / 1401 23 April

به گزارش نوید شاهد اردبیل، عوامل اجرایی کنگره 3400شهید استان اردبیل از خانواده شهید رحیم رضایی گرجان، دیدار کردند.

شهید رحیم رضایی گرجان، بیست و پنجم اسفند 1345، در شهرستان اردبیل دیده به جهان گشود. پدرش غضنفر و مادرش یاسمن نام داشت. تا چهارم متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و ششم دی 1365 در شلمچه در عملیات کربلای 5 به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای قاسمیه قرار دارد.

جانشین دبیر اجرایی کنگره 3400شهید استان اردبیل در این دیدار، خطاب به مادر شهید گفت: شما خانواده شهدا، ولی نعمت‌های ما هستید و ما برای پیشبرد اهداف عالی شهدا، نیازمند راهنمایی‌ها و دعاهای شما عزیزان هستیم.

بیژن عبداللهی افزود: ما با اشتیاق تمام، به دیدار و زیارت شما والدین عزیز شهدای سرفرازمان می‌آییم و می دانیم که تاثیر نفس شما چه قدر ارزشمند می‌باشد. خواسته قلبی ما از شما این است که ما را دعا کنید تا بتوانیم در کنگره 3400 شهید استان اردبیل، به شهدای عزیزمان ادای دین نماییم.

مادر شهید در مورد فرزند شهیدش گفت: رحیم، متعلق به خدا بود و به آرزویش که شهادت بود رسید. فرزندم از آغاز انقلاب در خدمت اسلام و انقلاب بود و با شروع جنگ در جبهه‌های حق علیه باطل شرکت کرد. دو بار قبل از شهادت مجروح شد و به خانه برنگشت. در جبهه ماند و در عملیات کربلای5 آسمانی شد.

خواهر شهید در انتهای این دیدار با اشاره به خصوصیات اخلاقی برادر شهیدش گفت: رحیم، همیشه با وضو بود و تقوا و ایمان بالایی داشت. همه را به ادامه تحصیل و حرکت در خط امام(ره) تشویق و ترغیب می‌کرد و بهترین راهنما و معلم برای ما بود. برای جوانان و ما، قرآن آموزش می‌داد و شیوه رفتار و برخوردش به حدی عالی بود که همیشه در ذهن و خاطرات ما مانده است.

رحیم، با بی حجاب‌ها طوری برخورد می‌کرد که با اشتیاق به سمت حفظ حجاب می‌رفتند و شیوه برخوردش این بود که با بی حجاب‌ها صحبت نمی‌کرد و همین بی توجهی، آن‌ها را متوجه اشتباهشان می‌کرد.

برادر شهیدم، با کمک دوستانش، نصف شب‌ها برای کمک به محرومین به در خانه‌ها می‌رفت. من در آن دوران ده- یازده ساله بودم اما خوب به خاطر دارم که داداش بزرگوارم همه چیزش را می‌بخشید و آخر سر هم در وصیت نامه‌اش آورده بود که دارایی ام را به مستمندان بدهید.

انتهای پیام/