برگرفته از نامه‌های دانش‌آموزان به شهدا؛

چقدر نیازمند دعایت هستم!

«ببخش اگر وارث خوبی نبوده‌ایم کاش بدانی که چقدر نیازمندیم به دعایت، به دعای تو که عرفان در وجودت خلاصه شده و معنا یافته اگر بدانید چقدر مشتاقم از عروج عرفانی و پرواز ملکوتی‌ات برایم بگویی ...» ادامه این نامه را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۳۷۴۷۵

دوشنبه - ۲۰ تير ۱۴۰۱ / 1401 20 April

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، نامه‌های دانش‌آموزان استان قزوین به شهدا تصویری از صداقت، صمیمیت، مهربانی، تعهد و تعبد نسل امروز در پاسداشت مقام و منزلت یاران دیروزشان ترسیم گردیده که در نوع خود قابل ستایش و خواندنی است.

اسماعیل نجفی از دانش‌آموزان استان قزوین است که طی نامه‌ای به شهدا این چنین می‌نویسد: سلام بر تو تویی که تنها نامت را بر دیوار کهنه و غریب کوچه‌ها و خیابان‌ها دیده‌ام و تویی که حتی نامت را نمی‌دانم، ولی بسیار شیرین است نامه نوشتن برای تو تویی که نمی‌شناسمت تویی که واژه ایثار را فراتر از معنای آن برای معنا ساختی و عشق را مظلومانه بر صفحه روزگار نگاشتی تویی که سرور تویی که سرو در برابر قومت از قد خم می‌کند و زمین قدم‌هایت را عاشقانه می‌بوسد.‌

نمی‌دانید چه حسی دارد نوشتن برای کسی که قهرمان است و یاد‌ها هنوز از یادش انباشته باور کن هنوز هم بانگ الله‌اکبر از گوش فلک را کر کرده و نجوا‌های عارفانه عطر آسمان به خاطر سپرده و همچنان خجالت زده است از اشک‌های روانش و بگویم از سجاده‌ات که همچنان خاک‌آلود در دل دشت باز است و چقدر بی‌تابم برایت بگویم از سنگر بی قرارت که هنوز هم نزد ما باقی است. می‌بینی چه زیبا آن را آراسته و حفظ کرده‌ایم.

ببخش اگر وارث خوبی نبوده‌ایم کاش بدانی که چقدر نیازمندیم به دعایت، به دعای تو که عرفان در وجودت خلاصه شده و معنا یافته اگر بدانید چقدر مشتاقم از عروج عرفانی و پرواز ملکوتی‌ات برایم بگویی راست بگو آن زمان که بی‌پروا به آسمان می‌پریدی در مورد ما زمینیان چه می‌اندیشیدی مایی که هنوز اسیر دست شیطانیم و هنوز با هوا هوس‌مان سرگرم و مشغول برایم بگو چگونه از جان شیرین و دلبستگی‌هایت دست کشیدی.

چگونه آغوش گرم پدر و مادر و و دستان کوچک فرزندت را رها کردی و در خون خود غلتیده و چقدر سخت از زندگی در دنیایی که سراسر مکر و فریب است، اما باز ما زمینیان آزمندان با سرانگشتان او را به سوی خود می‌کشیم خوشا به حالت که از تمام تعلقات آزادی و بسیار عزیزی در نزد پروردگار بهشت برین گوارایت باد.

منبع: کتاب قاصدک (مجموعه نامه‌های یکصد دانش‌آموز به شهدا)