ترکش‌های نشان‌دار

شهید «نعمت نادعلی‌زاده» پانزدهم تیر ۱۳۴۵ در شهرستان بهشهر متولد شد. بار‌ها رهسپار جبهه‌ها شد. اولین بار که مجروح شد گفت: بگذارید این ترکش‌ها علامتی باشند که در فردای قیامت به فاطمه زهرا (س) نشان بدهم که در راه فرزندت امام خمینی (ره) به خاطر حفظ اسلام و کیان اسلامی جنگیدم!

کد خبر: ۵۳۷۳۱۴

چهارشنبه - ۱۵ تير ۱۴۰۱ / 1401 15 April

به گزارش نوید شاهد سمنان: شهید نعمت نادعلی‌زاده فرزند عباسعلی، متولد پانزدهم تیر ۱۳۴۵ در شهرستان بهشهر است. دوره ابتدایی را در مدرسه کمال الملک و مقطع راهنمایی را در مدرسه شهید قلندری و دوره دبیرستان را در رشته فرهنگ و ادب در دبیرستان دکتر علی شریعتی بهشهر به اتمام رسانید.

بگذارید این ترکش‌ها علامتی باشند در فردای قیامت

نعمت بار‌ها رهسپار جبهه‌ها شده بود. در مرحله دوم که به جبهه رفت و به بهشهر بازگشت آثار ترکش در چهره او به چشم می‌خورد. وقتی از وی در این باره سؤال می‌شد علت را نمی‌گفت؛ ولی بعد از اصرار زیاد لب به سخن گشود: «در خط مقدم مشغول دیده‌بانی بودم که هدف شلیک دشمن قرار گرفتم.» هر چه خانواده و دوستانش به او اصرار می‌کردند جهت مداوا به بهداری سپاه مراجعه کن می‌گفت: «بگذارید این ترکش‌ها علامتی باشند که در فردای قیامت به فاطمه زهرا (س) نشان بدهم که در راه فرزندت امام خمینی (ره) به خاطر حفظ اسلام و کیان اسلامی جنگیدم!»

خصوصیات بارز شهید

شهید نادعلی‌زاده هربار که از جبهه برمی‌گشت خانواده‌اش را به مشهد مقدس می‌برد. پدر بزرگوارش کارگری شرافتمند و زحمتکش بود و اعتقاد داشت باید به فرزندان لقمه پاک داد. از جمله خصوصیات بارز شهید نادعلی‌زاده رفتن به نماز جمعه، حضور آگاهانه و هوشمندانه وی در بسیج مستضعفان، عشق به تلاوت قرآن، توصیه به حجاب، حضور در نماز‌های جمعه و جماعت، دوست‌دار اهل بیت عصمت و طهارت، علاقه وافر به ورزش فوتبال و دوچرخه سواری، تلاش در عرصه علم و دانش افزایی و علاقه به اشعار عرفانی حافظ را می‌توان ذکر کرد. در احوالات ایشان منقول است که در بعضی از شب‌ها تا پاسی از شب در مسجد می‌ماند و در بعضی از اوقات نیز در مسجد می‌خوابید.

بیشتر بخوانید: ارزنده‌ترین زینت زن، حفظ حجاب است

پس از عملیات والفجر هشت خبری از او نشد

نعمت قبل از رفتن به جبهه در آموزشگاه نظامی ۲۲ بهمن رامسر موفق شد آموزش‌های نظامی را در رشته عمومی با موفقیت بگذراند تا با آمادگی‌های لازم در جبهه حضور پیدا کند. نیرو‌ها در قالب گردان یا رسول الله (ص) از لشگر ۲۵ کربلا به منطقه اعزام شدند. دشمن با تجمع و استقرار نیروهایش به استعداد سه تیپ عملیاتی و یک تیپ پشتیبانی قصد بازپس‌گیری شهر فاو را از جناح میانی داشت که با عبور گردان ایشان در زیر آتش‌باری دشمن و گذشتن از سه راه مرگ، خود را جایگزین نیرو‌های قبلی کردند. اول بار شهید نادعلی‌زاده مجروح شد و ایشان به عقب آورده شد و بعد از معالجه دوباره به خط بازگشت. بعد از مقاومت و رشادت چند روزه و تثبیت خطوط پدافندی فاو و پس از دویست و پنجاه و پنج روز حضور در جبهه‌ها سرانجام نوزدهم اسفند ۱۳۶۴ در عملیات والفجر هشت در اروندرود به شهادت رسید و مفقودالاثر شد. دشمن با چندین پاتک سنگین، محور تدارکاتی را بست و آن‌ها را به محاصره خود درآورد که خبری از اسارت و شهادت وی معلوم نشد. یکی از هم‌رزمان آزاده‌اش می‌گوید: «از زمان اعزام تا دو ساعت آخر درگیری، ما با هم بودیم و بعد از فراخوانی نیرو‌ها توسط فرمانده دیگر خبری از ایشان نشد.»

خبر شهادت

خانواده شهید نادعلی‌زاده سالیانی متمادی در شهر بهشهر از توابع استان مازندران زندگی می‌کردند. چون مادر شهید در بهشهر دچار بیماری سختی شد، پزشکان تشخیص دادند که باید ایشان به یک منطقه آب و هوایی خشک برود و از سویی، چون اقوام و برادران این شهید در دامغان بودند، پدر و مادر شهید ترجیحاً به دامغان آمدند و این موضوع تقارن پیدا کرد با خبر شهادت فرزندشان در عملیات والفجر هشت. پیکرش مدت‌ها برجا ماند و سیزدهم تیر ۱۳۷۶ پس از تفحص در گلزار فردوس‌‏رضای شهرستان دامغان به خاک سپرده شد.

دیدار با امام

این شهید بزرگوار در نامه‌ای که به برادرش قدرت‌الله نوشته بود یادآور شد که وصیت نامه‌ام در داخل کتاب جامعه شناسی سال سوم فرهنگ و ادب من است. آن را بردارید و بعد از شهادتم مطالعه کنید. شهید قبل از شهادتش این سعادت را داشت که به دیدار پدر بسیجی‌ها امام راحل، امام خمینی (ره) شرف حضور یابد و پیش از آنکه سفر کربلا و دیدار امام حسین (ع) نیز برایش میسر شود، به سوی حق شتافت و دعایش مقبول افتاد که همان شهادت بود.

انتهای متن/