خاطره خودنوشت شهيد اميدی«8»

قلعه کوک سفيد در تصرف رزمندگان

شهيد «اميدعلی اميدی» در دفتر خاطرات خود می نویسد: «شب تا ساعت 11:30 به اصفهان رسيديم. من و اکبری به دروازه تهران رفتيم و از آنجا با اتوبوس به سلفچگان رفتم و...» قسمت هشتم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۳۷۲۹۵

چهارشنبه - ۱۵ تير ۱۴۰۱ / 1401 15 April

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «اميدعلی اميدی» با نام مستعار ابراهيم دی ماه سال 1339 در روستای احمدآباد پل آبگينه دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات ابتدایی را تا کلاس چهارم در همان روستا گذراند و کلاس پنجم ابتدایی را در دبستان ملی راهنما گذراند اما متاسفانه فقر زندگی نگذاشت ادامه تحصيل دهد ترک تحصیل کرد و به کار در معدن گچ مشغول شد. با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه جنگ شد و سرانجام 13 تیر ماه 1362 در نبرد با مزدوران بعثی و حزب کومله در جاده بوکان مهاباد به شهادت رسید.

بیشتر بخوانید: روزهای اول جنگ خاطره خودنوشت«1»

متن خاطره خودنوشت«8»: زیر آتش بعثی ها زخمی شدم

به ياد شب 20 آبان 1360 که در مسجد بودم و ساعت 10:15 از مسجد برگشتيم و در همان حال درگيری شديد شده بود که توپخانه ما را مزدوران به زير آتش گرفته بودند و آن ها را هم ديوانه وار کوه های زرده را به توپ بستند و بعد که آمدم در سنگر قوزک پايم زخمی شده بود و درد مي کرد ولي خودم تنها در سنگر بودم و باند آوردم پايم را بستم و چه شب سختی بود.

به ياد شب 15 آذر 1360 که همه بچه ها در مسجد صاحب الزمان که در موضع درست کرده بودند برادران ابراهيم کتابي و جمشيد فضل کريم که خدمت شان را تمام کرده و مي خواستند منقضي شوند جمع شده بودند و اين دو برادر سرباز که بيش از 17 ماه از خدمت خود را در جبهه های کردستان و جنگ تحميلی عراق گذارنيده بودند و تا آن لحظه هم تمام کارهايشان را به نحو احسن انجام داده بودند يادشان گرامي باد .

قلعه کوک سفيد در تصرف رزمندگان

به ياد روز 19 آذر 1360 که توپ ما و توپ گروهان طولابی برای انجام مأموريت به نزديکی های کوه بمو رفته تا براي پشتوانه برادران پاسدار مزدوران عراق را سرکوب و آن ها را از ميهن عزيزمان بيرون برديم و آنجا که بوديم وسط مهاجمانی بوديم که تازه خود را تسليم برادران پاسدار کرده بودند و شب ها آن ها نگهبانی ما را می‎‌دادند.

در اين مأموريت که چهار روز به طول انجاميد برادر سرگرد هدايتی و سروان کامياب و ستوان دوم جليليان با ما بودند و برادر پاسدار مختار هم آنجا بودند که با سرگرد و سعيد عباسی به ديدبانی رفته بودند و ما هم در آن روز تمام موضع توپخانه و زرهی بعثی‎‌ها را به زير آتش خود قرار داديم که در نتيجه جمع کثيری از مزدوران را به هلاکت رسانديم و در همان روز اول مأموريت قلعه کوک سفيد را به تصرف برادران پاسدار در آمد. چه روز خوبی بود. 22 آذر 1360

انتهای متن/