صدای پا!

مادر شهید «کاظم امیدی» خاطره فرزندش از روزهای جبهه را چنین روایت می کند: ما را به یک جایی بردند که سنگر نگهبانی خیلی دورتر از محل استقرار بچه ها بود، یک شب نوبت نگهبانی من بود و مشغول نگهبانی دادن بودم که صدایی شنیدم.

کد خبر: ۵۳۷۱۶۹

يکشنبه - ۱۲ تير ۱۴۰۱ / 1401 12 April

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید کاظم امیدی نهم شهریور ۱۳۳۹‏، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش علی، سیم فروش بود و مادرش زهرا نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. کارمند جهاد سازندگی بود. شانزدهم تیر ۱۳۶۳‏، با سمت فرمانده گروهان در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مدفن او در مزار پایین زادگاهش واقع است.

خاطره‌ای از شهید کاظم امیدی از زبان مادر شهید؛

محمد کاظم سرباز بود، بعد از آمدن به مرخصی تعریف میکرد که: ما را به یک جایی بردند که سنگر نگهبانی خیلی دورتر از محل استقرار بچه ها بود، یک شب نوبت نگهبانی من بود و مشغول نگهبانی دادن بودم که صدایی شنیدم، شبیه صدای پا فکر کردم که دشمن حمله کرده، اسلحه به دست گرفتم آما جرئت بیرون آمدن از سنگر را نداشتم ترس و دلهره عجیبی بر من وارد شد، می گفتم چه کسی آنجاست، چرا جواب نمیدهی، کم کم هوا روشن شد بیرون رفتم دیدم کسی آنجا نیست و فقط یک نایلون است! خندیدم داخل نایلون سنگ ریخته بودند و وقتی که باد به آن میخورد صدایی از آن بلند میشد که من فکر میکردم صدای پاست. (مادر شهید)