نامه شهید «حسن اسکندری»

معتاد به صدای توپ و تانک شده‌ايم

شهيد «حسن اسکندری» در نامه‌ای خطاب به خانواده می نویسد: «حال و هوای جبهه خيلی سازگار است و ديگر به صدای توپ و تانک معتاد شده‌ايم البته...» متن کامل نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۳۵۹۴۲

دوشنبه - ۲۳ خرداد ۱۴۰۱ / 1401 23 March

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «حسن اسکندری» 15 اردیبهشت سال 1341 در يکی از روستاهای بخش خشت شهرستان کازرون در خانواده‏‎ای مذهبی ديده به جهان گشود. پس از مدتی خانواده به شهرستان کازرون عزیمت کردند. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت پشت سر گذاشت. دوران دبیرستان را می‏‎گذراند که جنگ تحمیلی آغاز شد و حسن درس را رها کرد و راهی جبهه جنگ شد.

او در عمليات‏‎های فتح المبين و بيت‏ المقدس در گردان‏‎های خط شکن حضور داشت. پس از چندين ماه حضور مستمر در جبهه سرانجام 19 خرداد ماه 1361 در عمليات رمضان با سمت فرمانده گردان خط شکن تيپ امام سجاد(ع) به شهادت رسید.

متن نامه:

بسم الله الرحمن الرحيم خدمت خانواده ی عزيزم سلام، پس از عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند خواستارم و بيش از هر چيزی راه قدس را به شما تبريک می گويم و اميدوارم بر مشکلات پيروز و در گرفتاری ها صبور باشيد و هميشه در زندگی شکيبا و پر تلاش بوده باشيد و اگر جويای حال من باشيد الحمدالله صحيح و سالم بوده و هيچ ناراحتی جز دوری شما ندارم.

به صدای توپ و تانک معتاد شده ايم

حال و هوای جبهه خيلی سازگار است و ديگر به صدای توپ و تانک معتاد شده ايم. البته از حمله که شايد بهتر از بنده خبر داشته باشيد چون ما فقط در يک خطيم ولی تلويزيون و راديو در همه جا. ناراحتی هم الحمدالله نداريم به جز نبودن حمام که آن هم در سوسنگرد وجود دارد.

خدا در جبهه ها می جنگد

بزرگی اين پيروزی را بايد بوديد و می ديديد و اين را فراموش نکنيد که واقعاً خدا در جبهه ها می جنگد. همين پری روز يک آرپی جی عراقی ها که در فاصله 300 متری ما بودند به 30 سانتی ما که چهار نفر بوديم انداختند اما عمل نکرد. واقعاً خدا را هر روز می بينيم. بالاخره ما در جبهه و قافله 500 متری عراقی ها واقع هستيم که از جايگاه ولی يعنی چولانيه تقريباً 11 کيلومتری پيشروی کرده ايم و به آن جا رسيده ايم. خلاصه کمی از آيه "وَنُريدُ أَن نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ استُضعِفوا فِي الأَرضِ وَنَجعَلَهُم أَئِمَّةً وَنَجعَلَهُمُ الوارِثينَ" را درک کرديم.

گروه کازرونی ها

بايد ببخشيد که در اين مدت نتوانستم نامه بنويسم البته من در گروه کازرونی ها نيستم و در گروه اخلاص سبزواری ها هستيم که بسيار بسيار دوستان و برادران خوبی هستند و واقعاً از برادران شايد نزديک ترند. فعلاً نامه ننويسيد چون ما دائماً در حال انتقاليم. پدر عزيزم و همه را سلام و دعا می رسانم. خدانگهدار شما. به اميد پيروزی نهایی که نزديک است. والسلام.

انتهای متن/