حلاليت والدينم بعد از رضاى خدا، برگه عبور من از پل صراط است

شهید «محمدولی علی‌زاده» از شهدای هفدهم خردادماه جنگ تحمیلی است. وی در قسمتی ار وصیت نامه اش خطاب به والدینش این چنین نوشته است: «پدر جان درود بر شما كه رنج ها و مشقت هاى زيادى متحمل شدى تا مرا پرورش دهى، گرچه من با زبان الكن خويش نمى‌توانم جبران حقى را كه بر گردن من داريد بكنم لذا از شما پوزش و حلاليت مى‌طلبم. حلاليت شما والدين بعد از رضاى خدا برگه عبور من از پل صراط است.»

کد خبر: ۵۳۵۸۱۴

سه‌شنبه - ۱۷ خرداد ۱۴۰۱ / 1401 17 March

نوید شاهد ایلام؛ شهید محمد ولی علی زاده فرزند صید رحیم سیزدهم آبانماه سال 1333 در شهر ارکواز ملکشاهی به دنیا آمد و تحصیلات خود را در حد خواندن و نوشتن فرا گرفت و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران اسلامی او در زادگاهش مشغول امرار معاش خانواده اش بود تا اینکه در جریان بمباران هوایی شهرستان مهران توسط هواپیماهای متجاوز مزدور رژیم بعث عراق که حمایتهای استکبار جهانی را نیز پشتوانه خود داشتند، در هفدهم خردادماه سال 1364 در منطقه ورکبود در تپه شهدا شهر ایلام مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به فیض عظمای شهادت نایل آمد و به لقاء الله پیوست. پیکر مقدس این شهید گرانقدر در گلزار شهدای گنبد پیر محمد عابد (ع) شهرستان ملکشاهی به خاک سپرده شده است از این شهید والامقام 5 فرزند به یادگار مانده است.

متن وصیت نامه شهید محمد ولی علی زاده

با درود و سلام به پيشگاه امام زمان (عج) و با درود به رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران امام خمينى كبير و با درود به ارواح پاك و طيبه تابناك شهدا از صدر اسلام تاكنون و با افتخار بر پدران و مادران و همسران و فرزنداني كه تحمل همه مصایب زندگى را كرده ولى فرزندانشان و شوهرانشان در راه خدا مشغول به خدمت مى‌باشند تا پرچم پرافتخار و آرمان هاى اسلام بار ديگر برافراشته و زنده نگه داشته شود.

پروردگارا رسيدن به كمال را برايم فراهم ساز

بار پروردگارا به ما درس تقوى و پرهيزگارى بياموز و ما را متين و عبادت مان را از فساد و ريا و غرور به دور بدار.
يا ستارالعيوب، اى معبود من، با حركت در راه تو و به دست گرفتن اهرم اسلام، اهرمی كه خون سيدالشهدا(ع) برايش ريخته شد ترا به حق حسين‌بن‌على(ع) سرور و سالار شهيدان زمينه شهادت و رسيدن به كمال را برايم فراهم ساز.
من جز قطره خون ناقابلم چيز ديگرى كه در راه تو بدهم ندارم، اين قطره ناقابل را از من بپذير.

خطاب به والدین

پدر جان درود بر شما كه رنج ها و مشقت هاى زيادى متحمل شدى تا مرا پرورش دهى گرچه من با زبان الكن خويش نمى‌توانم جبران حقى را كه بر گردن من داريد بكنم لذا از شما پوزش و حلاليت مى‌طلبم. حلاليت شما والدين بعد از رضاى خدا برگه عبور من از پل صراط است.
مادر جان چه زحمت ها و دردها و سختي ها كه برايم نكشيدى و متحمل نشدى و چقدر من قدرنشناس بودم. اگر عبادات من در راه خدا قبول شده باشد حتى باز هم ارزش يك شب بى‌خوابى شما را ندارد. ترا به جان مهدى(عج) از من رضايت داشته باشيد و براى من گريه مكن بلكه به ياد قهرمان كربلا حسين (ع) گريه كن و اين را نيز بدان هرچند جوان بودم ولى جوانتر از قاسم‌بن‌الحسن(ع) نبودم.

سفارش به همسر

بردبار و صبور باشيد و زينب‌گونه با مسایل برخورد كنيد. اگر چه رفتار خوشايندى را كه اسلام توصيه كرده است نسبت به تو نداشتم و يا با تو كج‌خلقى و يا برخورد تندى داشتم بر من ببخش و بدان كه دنيا و زندگى و همسر و فرزند ارزش مخصوص را داراست ولى عاشق و معشوق شدن و به لقاء خدا پيوستن ارزشى بس بالاتر و والاتر دارد لذا از من دلگير و نگران نشويد و ادامه دهنده راهم باشيد و ضمناً فرزندان خود را طبق اصول اسلامى تربيت كنيد و آنگاه تحويل جامعه بدهيد