سیری در کلام شهیدجعفری؛

من شهید زنده هستم!

شهید «داود جعفری» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته‌است: «به‌خاطر من گریه نکنید چون من شهید زنده هستم.»

کد خبر: ۵۳۵۳۰۹

پنجشنبه - ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ / 1401 12 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهیدداود جعفری، سیزدهم اردیبهشت 1343، در روستاي قجرآباد از توابع شهرستان شهريار به دنيا آمد. پدرش ابراهيم‌علی، كشاورز بود و مادرش فائزه (فوت 1360) نام داشت. تا دوم راهنمايي درس خواند. سال 1362 ازدواج كرد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. هفدهم فروردين 1363، در جزيره مجنون عراق با اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

آنچه در ادامه می‌خوانید متن وصیت‌نامه شهیدجعفری است.

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود فراوان بر منجی عالم بشریّت قائم آل محمّد امام زمان مهدی موعود (عج) و با سلام به رهبر انقلاب بنیانگذار جمهوری اسلامی و پیر جماران امام خمینی و با سلام بر تمامی شهدای جنگ تحمیلی.

این‌جانب، سرباز وظیفه سرباز وطن جمهوری اسلامی مستقر در جزیره مجنون وصیّت‌نامه‌ی خود را بدین شرح اعلام می کنم: اول جسد مرا به قبرستان مشهد، به‌خاک بسپارید در کنار قبر مادرم و هر شب جمعه به کنار قبر من بیاید و یک دسته شمع بر روی خاک بسوزانید و یادتان نرود که حتما اگر به‌خاطر من آمدید بر روی خاک مادرم هم بروید چون او ناکام از دنیا رفت. تمام آرزوهای زندگی در دل او ماند. او زندگی خوشی را به پایان نرسانید. دوم به‌خاطر من گریه نکنید چون من شهید زنده هستم من از این دنیای پُر گناه می روم  با بار سنگین از این دنیا می روم و می روم به دنیای آخرت و در آنجا ثابت می‌شود. از تمام فامیل حلالیّت می‌طلبم و تقاضای بخشش می‌خواهم. به نامزدم بگویید که به‌خاطر من ناراحت نباشد من راه خدا را انتخاب کردم. نگذارید نامزدم گریه کند .......

سیاهی آمد ما را سیاه کرد که صدام آمد جنگ را به پا کرد. الهی خانه صدام بسوزد که ما را در بیابان آواره کرد. خدایا، صدام را به دردی مبتلا کن که درمان آن ناپیدا باشد. مورخه چهاردهم فروردین ماه 1363

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

شهادت

پيام شهيد: به‌خاطر من گریه نکنید چون من شهید زنده هستم من از این دنیای پُر گناه می روم با بار سنگین از این دنیا می روم و می روم به دنیای آخرت در آنجا ثابت می شود.

شاهد قرآنی: وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (آل عمران / 169)

هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌‏اند مرده مپندار بلكه زنده‌‏اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى‌‏شوند.

انتهای پیام/