شهید «محمود خسروی»

70 نفر را شفیع می شوم

شهید «محمود خسروی» در وصیت خود می نویسد: «اى دوستان من مى روم و شهيد مى شوم و با شهيد شدنم 70 نفر را شفيع مى شوم به شرط آنكه نمازشان ترك نشود و...» متن کامل وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۳۴۸۰۸

شنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 31 February

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «محمود خسروی» بهار سال 1340 در روستای جنت آباد شهرستان آباده دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. در اوج شکوفايی نهضت اسلامی دوره دبيرستان را همراه با کار و تلاش تا سوم متوسطه ادامه داد و به همين جا بسنده کرد. با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه نبرد شد و سرانجام 30 اردیبهشت ماه 1361 در شلمچه به شهادت رسید.

بیشتر بخوانید: اعزام به جبهه

متن وصیت:

بسم الله الرحمن الرحيم وَلا تَقولوا لِمَن يُقتَلُ في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتٌ ۚ بَل أَحياءٌ وَلٰكِن لا تَشعُرونَ و آن كسى كه در راه خدا كشته شد مرده مپنداريد بلكه او زنده ابدى است وليكن همه شما اين حقيقت را نخواهيد يافت. حال كه اين وصيت نامه را مى نويسم در گوشه سنگر تنها با ايمانى راسخ و قلبى سرشار از عشق به خدا و براى خدا و به خاطر خدا پاس مى دهم.

پیرو راه امام

اولين وصيتم اين است كه سلام به دوستانم برسانيد و به آنها توصيه كنيد كه امام را دعا كنند و پيرو راهش باشند من از گوشه سنگر دست مبارك پدر و مادر و خواهر و برادران و تمامى دوستان و ياران امام را مى بوسم و ازهمه مهمتر دست امام عزيز را كه جانم فدايش مى كنم.

رو سفید درگاه الهی

به تمامى دوستان و پدر و مادرم بگوييد كه من رفتم تا با امام زمان ملاقات كنم و با خدا باشم و اگر كشته شدم افتخارى است بزرگ و توانسته ام روى شما را پيش امام حسين(ع) و حضرت فاطمه و حضرت زينب(س) سفيد كنم. من امانتى بودم از طرف خدا دست شما و حال كه خداوند امانت خود را پس گرفته ناراحت نباشيد.

70 نفر را شفیع می شوم

اى دوستان من مى روم و شهيد مى شوم و با شهيد شدنم 70 نفر را شفيع مى شوم به شرط آنكه نمازشان ترك نشود. اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ اَلرَّاحَةَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ اَلْعَفْوَ عِنْدَ اَلْحِسَابِ يُرَدِّدُهَا. خدایا از تو راحتی هنگام مرگ و جان دادن و بخشش پس از مرگ و گذشت هنگام محاسبه اعمال، مسئلت می کنم.

هدیه ای در راه امام حسین(ع)

از تمام دوستان مى خواهم كه اگر شهيد شدم راهم را ادامه دهيد. از مادرم می‌خواهم‌ كه برایم گريه نكنند و از پدرم مى خواهم كه افتخار كند كه همچنين فرزندى را داشته و توانسته است هديه اى در راه امام حسين(ع) بدهد اميدوارم كه مرا ببخشيد. خداحافظ تمامى دوستان محمد خسروى 30 اردیبهشت1361

انتهای متن/