شهید «مرتضی بشارتی»

همیشه علی‌ گونه زندگی کنید

شهید «مرتضی بشارتی» تابستان 1345 در زابل متولد شد، پس از به پایان رساندن تحصیلات در مقطه دبیرستان از طریق بسیج عازم جبهه شد، سرانجام اردیبهشت 1365 در شلمچه مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به فیض شهادت نایل آمد، این شهید گرانقدر در وصیتنامه خود نوشته است: دنیا محل گذر است دل بستن به مادیات به انسان را به چاه‌های عمیق و منجلاب‌‎های فساد فرو می‌برد، همیشه علی (ع) گونه زندگی کنید.

کد خبر: ۵۳۴۴۷۴

شنبه - ۲۴ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 24 February

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید «مرتضی بشارتی» روزهای پایانی تابستان 1345در زابل متولد شد، پدرش «اسماعیل» نام داشت و از طریق بسیج عازم جبهه شد، 25 اردیبهشت ماه 1365 در شلمچه مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به فیض شهادت نایل آمد. در ادامه متن کامل وصیتنامه شهید گرانقدر تقدیم حضورتان می‌گردد.

وصیتنامه شهید «مرتضی بشارتی»

بسم الله الرحمن الرحیم

شرافتمندانه ترين مرگ، شهادت است.

مپندارید آنان که در راه خدا کشته می شوند مردگانند بلکه آنان زنده‌اند و در نزد پروردگارشان روزی می طلبند.

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان، به نام آن که جن و انس را آفرید تا تنها او را  عبادت کنند و رسولانی فرستاد تا جاهلان را از چاه‌های عمیق و تاریک به سوی نور  هدایت کنند. به نام آن که تمام هستی و وجود ما از اوست.

بارالها! تو را سپاس می‌گویم که در تمام حالات زندگی‌ پرده حجاب گناهانم را پاره  نکردی، آنقدر گناهکارم که حس می‌کنم که یکی از بدترین بندگانت در این دنیا و در آخرت می‌باشم. شرمنده‌ام که نتوانستم وظایفی را که به گردن این عبد قرار داده‌ای به نحو مطلوبی به پایان رسانم اما باز به لطف تو امید دارم.

معبودا! دوری از تو مرا رنج می‌دهد تمام دوستانم این معامله را با تو به نحو خوبی به پایان رساندند، خدایا مگر چقدر گناه کرده‌ام که هنوز باید از این دوری رنج ببرم.

خدایا با این بنده ضعیفت هم معامله‌ بکن. خدایا، شهادت می‌دهم که هیچ معبودی غیر از تو در روی این عالم هستی وجود ندارد فرستادة توست و تنها تو معبود تمام عالم هستی.

شهادت می‌دهم که محمد (ص) رسول فرستاده و حضرت علی (ع)  اولین امام شیعیان و ولی توست و یازده فرزند او را به عنوان امامان خویش و بهترین رهبران جهان، شهادت می‌دهم.

و اما سخنی به پدر و مادر عزیزم

ای پدرم شرمنده‌ام که نتوانستم حق پدر و فرزندی را به خوبی ادا کنم، سپاسگزارم تو را  هنگامی که می‌خواستم به جبهه بیایم دستم را به عنوان مخالفت نگرفتی و هر دفعه خوشحال تر از دفعۀ قبل با من برخورد می‌کردی.

ای مادر عزیزم نمی‌دانم که چگونه تو را راضی کنم که حقت را بر من حلال کنی. آن هنگامی که شب‌ها بر گریه‌هایم از خواب نازنینت بیدار می‌شدی، دست محبت بر گونه‌هایم می‌کشیدی.  مادرم همیشه به فاطمۀ زهرا(س) در مشکلات اقتدا کن و همچون زینب کبری صبر پیشه کن.

پدر و مادرم می‌دانم که در غم از دست دادن فرزندتان گریه و اشک می‌ریزید، اما مواظب باشید که صدایتان را منافقین نشنوند. در مراسم من برای کوری چشم منافقان شربت و شیرینی پخش نمایید.

برادرانم، از این که همیشه مرا در تمام برنامه‌های زندگی‌ام رهنما بود‌ید تشکر می‌کنم. انشاءالله خداوند به شما جزای خیر عطا بفرماید. برادرم بدان که دنیا محل گذر است دل بستن به مادیات به انسان را به چاه‌های عمیق و منجلاب‌‎های فساد فرو می‌برد، همیشه علی گونه زندگی کنید.

و اما خواهرانم نمی‌دانم که در وصفتان بر روی این صفحه کاغذ و با این قلم ناتوان چه بنویسم. اما جای تشکر از شما هست که مهم‌ترین امانتی که بر دوش شما گذاشت شده را خوب حفظش کردید. بله درست حدس زدید، حفظ حجاب.

طاغوتیان می‌خواهند که این امانت را از شما بگیرند. اصل‌ها و تبصره‌هایی را به تصویب خویش رساندند. اما باز شما این امانت را حفظ کردید. گل زیباست به طبیعت زیبایی خاصی می‌دهد، اما می‌دانید که چرا از بوته خویش او را جدا می‌کنند؟ به خاطر این که از داخل حجاب غنچه خویش بیرون می‌آید و خویش را بر همگان نشان می‌دهد.

این امانت را حفظ کنید، فاطمه زهرا از شما راضی خواهد شد و که اگر حفظ کردید، خاک پای تان را سرمۀ چشم قرار می‌دهم.

ای دوستان و آشنایان از همۀ شما حلالیت می‌طلبم و آرزو دارم که همیشه از امام خود پیروی کنید سعی کنید که در همه برنامه‌های زندگی خود بهترین شخص را به عنوان الگو در زندگی قرار بدهید. انبیاء، امامان و رهبرمان بهترین اشخاص می‌باشند.

فکر می‌کنم که همه شما می‌دانید که آخرین وصیت شهیدان چیست؟ امام را تنها  نگذارید.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای پیام/