خاطرات همرزم شهید عباس پورش همدانی؛

مقید به رعایت حقوق مردم بود

از عطر تندی که خریده بود استفاده نمی‌کرد، زیرا نگران بود که مبادا بوی عطر کسی را اذیت کند، زیرا مقید به حق و حقوق مردم بود.

کد خبر: ۵۳۴۳۸۱

پنجشنبه - ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 22 February

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید عباس پورش همدانی در دهم شهریورماه ۱۳۳۵ در شهرستان همدان متولد شد. پدرش حاجی محمد و مادرش منصوره نام داشت. تا پایان دوره کارشناسی در رشته اقتصاد درس خواند و از سوی جهادسازندگی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم اردیبهشت ماه ۱۳۶۷ با سمت فرمانده عملیات گردان الغدیر در شیخ محمد عراق براثر اصات ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
خاطره‌ای از اسلامی همرزم شهید، عزت الله عظیمی در دوران دفاع مقدس را می‌خوانید.
جهنم
دوتایی داشتیم از خیابان رد می‌شدیم. توی شلوغی یک باره دیدم حاج عباس نیست.
پشت سرم را که نگاه کردم، دیدم ایستاده روبروی کوزه آهنگری، زل زده به آتش کوره.
برگشتم و گفتم: «حاجی اینجا کاری داری؟»
گفت: «آتیش کوره را نگاه کن، تازه این آتیش دنیاست، وای به حال ما از آتیش آخرت.»
جوری حرف می‌زد که انگار حرارت آتش را احساس می‌کند!
عطر‌
می‌دانستم همیشه عطر استفاده می‌کند، ولی مدتی بود بوی عطری از او استشمام نمی‌کردم.
بهش گفتم: «حاج آقا عطرت تمام شده؟!»
گفت: «نه اتفاقاً یه عطر تازه دارم!»
گفتم: «پس چرا استفاده نمی‌کنی؟! شما که همیشه عطر می‌زدی!»
گفت: راستش این عطری که تازه خریده ام، یه مقدار بوش تنده، خودم خوش میاد، ولی می‌ترسم کسانی که باهام دیده بوسی می‌کنند، ناراحت بشن. فعلاً نمی‌زنم تا یه عطر ملایم تری بخرم. تا این حد مقید به رعایت حقوق مردم بود.