پس از شهید شدنم هرگز ناراحت نشوید

در وصیت نامه شهید محمد اسدی می خوانید: مادر جان و پدر جان امیدوارم که از شهید شدنم ناراحت و اشکی از دیدگاهتان نبارد؛ چون کاری که برای خدا می کنی نباید ناراحت شوی.

کد خبر: ۵۳۴۱۳۴

يکشنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 18 February

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید محمد اسدی در آذر ماه سال 1342، در یک خانواده مذهبی در قم متولد شد.

وی در سن 19 سالگی از طریق بسیج عازم جبهه ها شد و در خرداد سال 1361 به شهادت رسید.

در ادامه وصیت نامه این شهید والامقام را می خوانید...

«بسم رب الشهدا»

با یاد و درود به روان یاران و همرزمان شهیدم و با درود به رهبر انقلاب و با درود به ملت شهیدپرور و قهرمان میهن عزیزم ایران حضور محترم پدر و مادرم درود می فرستم و از خداوند متعال خواستار سلامتی شما عزیزانم می باشم.

پدر و مادر عزیز منظور از نوشتن این کاغذ این بود که اگر من به درجه رفیع شهادت نائل گشتم شما عزیزان مرا حلال و از راهی که آمدم و قدم گذاشتم راضی بوده و باشید این نامه وصیت نامه من می باشد.

من خواسته ای ندارم جز اینکه بگویم من را حلال کنید؛ پدر و مادر عزیز همچنین می خواهم از برادران عزیز و خواهرانم حلالیت بطلبید و بگویید مرا حلال کنند.

مادر جان و پدر جان امیدوارم که از شهید شدنم ناراحت و اشکی از دیدگاهتان نبارد؛ چون کاری که برای خدا می کنی نباید ناراحت شوی؛ پس ای سلاحه ها مرا در برگیرید من به وظیفه دینی خودم عمل کردم و در این راه جان بی ارزش و خون بی ارزشم را در راه به تحقق رسیدن ولایت فقیه دادم.

من را به قبرستان شیخان برده و در کنار یاران همرزمم برادران رضا بابائی و رضا لک ها به خاک بسپارید تا در آن دنیا هم با هم یار باشم.

از شما می خواهم که از تمام دوستان و آشنایان و اقوام من حلالیت بطلبید و بخواهید که از من راضی باشند.

مادر و پدر عزیزم!

من برای جبران زحمت هایی که برایم کشیده اید، به این راه قدم گذاشتم که باعث افتخار شما و اقوام خویش باشم و شما با افتخار به زبان بیاورید که فرزندی هم در راه خدا داده اید و اگر لازم گردد باز هم فرزندی خواهیم داد، فقط خواهش می کنم اشکی نریزید و ناراحتی نداشته باشید چون من که جائی راحت و خوب دارم پس چرا شما از رفتن من ناراحت باشید.

دیگر عرضی ندارم جز سلامتی شما از خداوند متعال و مهربان به امید پیروزی حق علیه باطل و به امید دیداری دیگر در دنیایی دیگر همگی را به خدای بزرگ می سپارم.

دوست دار شما محمد اسدی. هفتم شهریور ماه 1360

وصیتنامه ای با خون نوشتم / کزین دنیایی خاکی رخت بستم/

همه اندیشه ام دیدار الله است/ کزین دنیای خاکی خیری ندیدم

ای مرا اگر حقی جانم بگیر/ چرا که بهترین یاران و همرزمانم را از من گرفتی.