معرفی کتاب/«چراهای ما و پاسخ های امام علی علیه‌السلام»

کتاب «چراهای ما و پاسخ های امام علی»، به قلم حجت الاسلام و المسلمین سید حمیدرضا موسوی به برخی از چراها و پرسش ها در مسائل مختلف اعتقادی و مذهبی و با استفاده از دریای بیکران نهج البلاغه امام علی پاسخ می‌دهد.

کد خبر: ۵۳۳۲۶۸

پنجشنبه - ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 01 February

به گزارش نوید شاهد استان قم، انتشارات نگاه تعالی وابسته به موسسه فرهنگی پژوهشی تعالی که تحت اشراف حضرت آیت الله عابدی و توسط تعدادی از طلاب و ایثارگر تاسیس شده است همت خود را در جهت نشر فرهنگ اهل بیت علیه السلام به عموم مردم خصوصاً جوانان عزیز به کار گرفته است.

کتاب «چراهای ما و پاسخ های امام علی» علیه السلام یکی از آثار فاخر و تالیفی جامعه ایثارگری می باشد که از این جامعه استقبال می‌کند.

این کتاب توسط جناب حجت الاسلام و المسلمین سید حمیدرضا موسوی تالیف گردیده و برخی از چراها و پرسش ها در مسائل مختلف اعتقادی و مذهبی و با استفاده از دریای بیکران نهج البلاغه امام علی پاسخ می‌دهد.

این کتاب در ده بخش با حکایات و موضوعات مختلف از شرح نهج البلاغه در 208 صفحه به نشر درآمده است.

در ادامه بخشی از کتاب را می خوانید...

صفحه ۷۶ و ۷۷ آمده است؛

علل و عوامل غصب امامت چه بود؟

امام علی علیه السلام در جواب مردی از طایفه بنی اسد که پرسید چگونه شما را از مقام امامت که سزاوار تر از همه بودید کنار زدند؟ فرمود: ای برادر بنی اسدی تو مردی بی قرار و مضطربی که سخن نابجا می گویی، لیکن تو را حق خویشاوندی و حق پرسش است و بی‌گمان طالب دانستنی؛ پس بدان که آن ظلم و خودکامگی که نسبت به خلافت بر ما تحمیل شد در حالی که ما از نظر نسب بالاتر و از نظر پیوند خویشاوندی با رسول خدا «ص» محکم تر بودیم جز خودخواهی و انحصارطلبی چیز دیگری نبود که: گروهی بخیلانه به کرسی خلافت چسبیدند و ما اهل بیت پیامبر سخاوتمندانه از آن گذشتیم؛ داور خداست و بازگشت همه ما به روز قیامت است.

در صفحه 121 آمده است؛

علت سکوت در برابر فتنه ها چه بود؟

در شرایطی قرار دارم که اگر از قدر و منزلت و سخن بگویم می گویند بر حکومت حریص است و اگر خاموش باشم می گویند از مرگ ترسیده. هرگز! آن هم پس از آن همه مبارزات و جنگ ها؟!

سوگند به خدا! انس و علاقه فرزند ابی طالب به مرگ در راه خدا از علاقه طفل شیرخوار به پستان مادر بیشتر است؛ این که سکوت برگزیدم، علتش اسراری است که در سینه دارم، که اگر باز گویم همچون ریسمان های بسته به دل و در چاه های عمیق به لرزه خواهید افتاد!

در صفحه 136 می خوانید؛

جایگاه عدل برتر است یا بخشش؟

عدالت، هر چیزی را در جای خود می نهد، در حالیکه بخشش آن را از جای خود خارج می سازد.

عدالت تدبیر عمومی مردم است، در حالی که بخشش گروه خاصی را شامل است، پس عدالت شریف تر و برتر است.