وصیت نامه شهید «اسمعیل قادری»

جهت طرفداری از حق و مبارزه با کفر به جبهه آمدم

در این وصیت نامه آمده است: پروردگارا من با آگاهى به این که در چه راهى هستم و با ایمان به تو و به خاطر تو و طرفدارى از حق و مبارزه با کفر جهانى بدین راه قدم گذاشته ام.

کد خبر: ۵۳۳۱۱۵

دوشنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ / 1401 05 February

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید اسمعیل قادری در هفدهم آذرماه ۱۳۳۴ در شهر مریانج دیده به جهان گشود. پدرش ابراهیم و مادرش نجیبه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کشاورز بود که از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفدهم خردادماه ۱۳۶۶ در مهاباد توسط نیرو‌های عراقی براثر اصابت گلوله به سر شهید شد. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.
در وصیت نامه این شهید می‌خوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
با عشق به الله و سلام بر مهدى (عج) و نایب بزرگش امام خمینى و با درود به تمامى شهداى راه اسلام به خصوص شهداى به خون خفته کردستان اول رو به پروردگار کرده و مى گویم که پروردگارا؛ من با آگاهى به این که در چه راهى هستم و با ایمان به تو و به خاطر تو و طرفدارى از حق و مبارزه با کفر جهانى بدین راه قدم گذاشته ام اکنون که در سنگر نشسته ام دلم هواى دیگرى دارد، عشق به معشوق رسیدن.
دیگر فکر مى کنم که زندگى برایم زندانى چهار دیوارى با سنگ هاى زحمت کشیده شده است پس لحظه فرار از محبوسگاه است، لحظه وداع با این زندگى دنیوى و به دیار عاشقان شتافتن، آه چقدر خسته شده ام که چرا در جایی زندگى مى کنم که تمام دیوارهایش پر است از عکس هاى عاشقان، حسودیم مى شود و شرمسارم که زنده ام و نظاره گر پرپر شدن این گلگون کفنان و پاره پاره تنان، من دیگر زنده بودن برایم معنائى ندارد، چون که این زندگى دنیوى چند صباحى بیشتر نیست باید طورى زنده بود، دائمى و زنده بودن دائمى میسر نیست مگر ایثار کردن در راه خدا و لبیک گفتن به نایب بر حق امام عصر (عج).
من شاید در زندگى کار نیکى براى جامعه انجام ندادم ولى انسان همیشه روى یک پایه و نیت نمى ماند، در توبه و رحمت خدا باز است و من هم از این خوان گسترده رحمت الهى البته با نیت خوب استفاده کردم و رفتم تا شاید قطره قطره خونم که بر پاى این نهال اسلام مى ریزد اولا مورد قبول خداوند و دوما مورد قبول همشهریان باشد.
در پایان از همه دوستان و فامیل‌ها مى خواهم که مرا حلال کنند، از مادر و عمو و برادرانم و خواهرانم عاجزانه التماس دارم که مرا ببخشند، چون که با بخشش آنهاست که روح من بیشتر آسوده مى شود و در آخر از برادرانم و خواهرانم مى خواهم تربیت اسلامى و ایمان را سر منشا خود قرار دهند تا همیشه مورد احترام خدا و خلق خدا باشند والسلام.
خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار. رزمندگان اسلام نصرت عطا بفرما.