علاقه شهید اسلامی به امام و روحانیت

در زندگی نامه شهید ذکریا اسلام آمده است: علاقه زیادی به امام و روحانیت داشت و هرگاه در جایی علیه روحانیت صحبت به میان آمد، ایشان به دفاع برخاسته و با دلیل گفته طرف مقابل را رد می كرد. در ادامه برگی از خاطرات این شهید والامقام را می خوانید.

کد خبر: ۵۳۲۸۹۵

شنبه - ۲۷ فروردين ۱۴۰۱ / 1401 27 January

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید ذکریا اسلامی در تاریخ  دوازدهم آذرماه 1338، در شهر قائم شهر در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود.

وی در دوران نوجوانی در شهر قم به تحصیل و یادگیری دروس حوزوی پرداخت.

او دارای سه فرزند بود که از سوی دفتر تبلیغات اسلامی استان قم، به جبهه جنوب اعزام شد.

در ادامه زندگی نامه این شهید والامقام را می خوانید...

اخلاق نیکو؛

شهید دارای اخلاق حسنه بود.

هرگز از كسی ناراحت نمی شد و با خوشرویی از افراد پذیرایی می كرد و دوستانش نقل می كردند كه از خوش اخلاق ترین افراد بودند و شایستگی و لیاقت شهادت را داشتند و در میان دوستان زبانزد بود.

احترام خاصی به پدر و مادر می كرد، هرگز آنها را از خود ناراحت نمی كرد؛ حتی در جبهه بودند، چون قبل از رفتن به جبهه پدر و مادر را ندیده بود برای آنها گریه می كرد، همچنین وی به سادات علاقه زیادی داشت.

فعالیت سیاسی؛

شاهد مذكور قبل از انقلاب در جلسات مذهبی شركت می كرد و در تظاهرات علیه رژیم شركت می كرد و بعد از انقلاب در جلسات مذهبی و راهپیمایی و مراسم سیاسی مذهبی شركت می كرد.

وی در مخالفت با گروه های ضد انقلاب و منافقین شدت عمل به خرج می داد و در درگیری با منافقین شركت می كرد تا این كه یک روز در درگیری با منافقین جراحت برداشت.

علاقه به امام و روحانیت؛

علاقه زیادی به امام و روحانیت داشت و هرگاه در جایی علیه روحانیت صحبت به میان آمد، ایشان به دفاع برخاسته و با دلیل گفته طرف مقابل را رد می كرد.

درجایی شهید مظلوم بهشتی را ناسزا گفتند ایشان چون نتوانستند دفاع كنند می نشستند گریه می كردند؛ از شدت علاقه به امام می گفت: حاضرم به من لعنت بكنند و به امام بد نگویند.

شهادتش را فاطمه اسلامی خواهر این شهید بزرگوار نقل میکند؛

او ابر مردی بود كه حتي زير تيرو خمپاره دشمن سخنراني را رها نمي نمودند و سفارش ا و هميشه اين بود كه فرزندم را به خدا می سپارم و او را فاطمه گونه وزينب وار تربيت نموده و تحويل جامعه اسلامي دهيد.

آنكس كه تو را دارد جانا زچه محروم است/

من كه نشدم محروم تا با تو بپيوستم.

سرانجام شهید ذکریا در شانزدهم اردیبهشت ماه 1361، با اقتدا به حضرت سيد الشهداء كه دردعای عرفه چه شيرين و دلنشين فرمود: ماذا وجد و ما فقدك! در عملیات ظفرمندانه بیت المقدس در نبرد و دفاع از هجوم رژیم منحوس بعثی کشور عراق بر اثر اثابت سوختگی پیکر مطهرش، به خیل عظیم شهادت پیوست.