وصیت‌نامه شهید «داود توکلی»؛

مادرم با سربلندی بگو من مادر شهیدم

در وصیت‌نامه شهید «داود توکلی» خطاب به مادرش آمده است: «مادرم، خدا را شکر که من به شهادت نایل شدم و شهادت نصیب من شد تا بتوانی با سربلندی بگویی من مادر شهید هستم ...»

کد خبر: ۵۳۲۳۲۴

چهارشنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۱ / 1401 17 January

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید داود توکلی، هفدهم فروردین ماه سال ۱۳۳۶ در روستای سعیدآباد از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش محمد، کشاورز بود و مادرش خدیجه نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، کارمند اداره زمین شهری بود، سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، نوزدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۱ در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد، مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد و برادرش محمدباقر نیز به شهادت رسیده است.

متن وصیت‌نامه شهید داود توکلی:

با سلام و درود بر امام مهدی (عج)، محبوب دل عاشقان ولایت و امید دل مستضعفان و امام مجاهدان؛ او که امید آمدن و ظهورش را دارم و با مناجات با او و ریختن اشک از اینکه دل حضرت را به درد آورده‌ایم، شب‌ها را به صبح می‌آوریم و با عشق و محبت آن امام، آتش به سیاهی شب می‌زنیم که آرزوی آمدن او را به گور بُردیم.

از خدا می‌خواهیم، ما که یک بار حلاوت شهادت را چشیده‌ایم، بار دیگر هنگام آمدن حضرتش شهادت را نصیب‎مان کند تا از قبر خارج شویم و کفن خود را بِدَرّیم و ندای او را جواب دهیم و در رکاب او توفیق دوباره‎ خدمت به ما نصیب شود؛ و سلام و درود بر امام خمینی؛ این رهبر خروشان، این خروشان فریادگر، این فریادگر سازش‎ناپذیر، این روح بزرگ عصر، عبد خالص، عالم خداشناس، عارف خداترس، حافظ دین، ولی‌فقیه، همان که قوام و مشروعیت این جمهوری و انقلاب از اوست؛ و سلام و درود بر پدر و مادر عزیز و حزب‌الله و مؤمن.

مادر عزیز! راستش نمی‌دانم چگونه ابراز نمایم که چند سال از پیروزی انقلاب گذشته است و خانواده‎ ما، شهید نداده است و این سند حمایت سرخ از انقلاب اسلامی را امضا نکرده است! خدا را شکر که من به شهادت نایل شدم و شهادت نصیب من شد تا بتوانی با سربلندی بگویی من مادر شهید هستم.