یادداشت/شهدای دیار عاشقان!

به یاد داشته باشیم که روز بزرگداشت شهدا، در ماه و روزی نام‌گذاری شده که هر فردی در کشور ما در حال آماده شدن برای عید نوروز است و آحاد جامعه در این ماه به ویژه اواخر اسفند ماه در تهیه و تأمین نیاز‌های اساسی و ضروری زندگی است ولی در لابه‌لای این جنب و جوش و شور و علاقه برای آماده شدن آغاز سال جدید باید یادمان نرود که مردانی بودند که برای تحقق آرامش امروز ما از گرانبهاترین و بالاترین سرمایه خویش گذشتند و از مرز و بوم کشورمان دفاع کردند.

کد خبر: ۵۳۱۲۲۶

شنبه - ۲۱ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 21 December

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، حسن شکیب‌زاده(از نویسندگان حوزه ایثار و شهادت استان قزوین) - به یاد داشته باشیم که روز بزرگداشت شهدا، در ماه و روزی نام‌گذاری شده که هر فردی در کشور ما در حال آماده شدن برای عید نوروز است و آحاد جامعه در این ماه به ویژه اواخر اسفندماه در تهیه و تأمین نیاز‌های اساسی و ضروری زندگی است. ولی در لابه‌لای این جنب و جوش و شور و علاقه برای آماده شدن آغاز سال جدید باید یادمان نرود که مردانی بودند که برای تحقق آرامش امروز ما از گرانبهاترین و بالاترین سرمایه خویش گذشتند و با حضور در جنگ تحمیلی و تحمل سختی‌ها و دشواری‌ها در برابر تجاوز و خودخواهی‌های دشمنان ایستادند و از مرز و بوم کشورمان دفاع کردند.

مردانی که با دادن خون خود زمین ایران را به رنگ سرخ آغشتند و به دشمنان اسلام نشان دادند در جایی که آن‌ها به اعتقادات و ارزش‌های اسلامی بی‌احترامی کنند و یا برای کم‌رنگ کردن این ارزش‌ها توطئه کنند، حاضرند از والاترین و شیرین‌ترین سرمایه خود، یعنی جانشان بگذرند، ولی یک قدم از آرمان و اهداف‌شان که در اسلام تعیین و تبیین شده است، کوتاه نیایند.

به همین دلیل نامگذاری روز بزرگداشت شهدا در اسفندماه تلنگری بزرگ برای مردم ایران است که حداقل هر سال جدید را با یک بیعت مجدد با شهدا‌ی انقلاب اسلامی آغاز کنند تا در شروع هر سال بیش از گذشته حافظان شایسته ارزش‌های اسلامی و نظامی و آرمان‌های امام و شهدا باشند و با تلاش مضاعف در راستای ترویج ایثار و شهادت و شناخت و کسب معرفت از آنان گام‌های بسزایی را بردارند.

شناخت و کسب معرفتی که به سادگیِ گفتن و رفتن نباید بسنده کرد. بلکه بایستی با بررسی و مطالعه در گنجینه‌های برجا مانده از ایثار و رشادت‌هایشان تلاش نمود تا حماسه‌های جاودان‌شان به بوته فراموشی سپرده نشود که اگر بشود بایستی فاتحه همه داغ‌های بر دل نشسته را خواند؛ و چه سخت است تحمل امروزها، که بیش از هر زمان دیگری شاهد عروج بی‌صدا و آرام والدین صبور و بازماندگان شهدا و ایثارگران دیار عاشقان هستیم. همان‌هایی که با رفتن هر کدام شان گنجینه گرانسنگی از ایثار و گذشت و مقاومت دلیرانه شهیدان را از دست خواهیم داد.

امید است که در الباقی روزگاران حضور ارزشمند یادگاران بی‌بدیل شهیدان سرافراز، آستین همت اهالی قلم و عاملین به وصایای ارزشمندشان بالازده شود تا قبل از خاموشی تام این حکایت مانا، آثار در خور و جاودانه‌ای برای نسل‌های آتی فراهم و انتقال یابد. ان‌شاالله.