پدرم با شنیدن نام رهبر انقلاب اشک از چشمانش جاری می‌شد

محمدعلی قاسمی گفت: «پدرم علی‌رغم اینکه آلزایمر داشت اما اگر نام حضرت امام (ره) و رهبر معظم انقلاب (مد) را می‌شنید اشک از چشمان جاری می‌شد.»

کد خبر: ۵۳۰۸۲۶

دوشنبه - ۱۶ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 16 December

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ محمد‌علی قاسمی رزمنده و جانباز دفاع مقدس و فرزند جانباز ۷۰ درصد شهید حاج اسماعیل قاسمی ضمن تبریک اعیاد شعبانیه و روز جانباز به جانبازان گرانقدر کشورمان گفت: پدرم انسانی خوش اخلاق، خوش برخورد و مذهبی بود و در مشکلات استقامت بسیاری داشت. ایشان در عملیات کربلای پنج در شلمچه به درجه جانبازی نایل آمد. در زمان نقاهت جانبازی ایشان، مادر، برادران و خواهرانم ذره‌ای کوتاهی در حق ایشان نکردند و همیشه مانند پروانه‌ به دور ایشان می‌گشتند.

با شنیدن نام رهبر انقلاب اشک از چشمانش جاری می‌شد

این فرزند شهید در ادامه گفت: وقتی ایشان مجروح شد به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شد. محل کار پدرم ایستگاه راه‌آهن جاجرم بود و ما هم همان‌جا زندگی می‌کردیم. روزی با من تماس گرفتند و خبر مجروحیت پدرم را به من دادند و من خودم را به بیمارستان رساندم. آنجا از من رضایت گرفتند تا پای پدرم را از زیر زانو قطع کنند. ایشان با این وضعیت سی و سه سال زندگی کرد و ده سال آخر عمرشان هم متاسفانه آلزایمر گرفت. در این مدت حتی یک‌بار نشد که گله‌مندی داشته باشد یا حرفی بزند و درخواستی داشته باشد. علی‌رغم اینکه آلزایمر داشت اما اگر نام حضرت امام (ره) و رهبر معظم انقلاب (مد) را می‌شنید اشک از چشمان جاری می‌شد. پای دیگرش هم ترکش خورده بود و وضعیت مناسبی نداشت اما با این وضعیت جسمانی به لطف خدا روحیه بسیار خوبی داشت.

توجه ویژه به قانون

قاسمی با بیان اینکه پدرش به قانون توجه ویژه‌ای داشت تصریح کرد: زمانی‌که من در تیپ ۲۱ امام رضا (ع) به عنوان فرمانده گروهان خدمت می‌کردم، پدرم مسئولیت دژبان درب خروجی پادگان را برعهده داشت. روزی برای انجام کاری قصد خروج از پادگان را داشتم اما فراموش کردم برگه خروج بگیرم، وقتی جلوی درب رسیدم ایشان از من برگه خروج خواست و من به ایشان گفتم: «پدرجان! شما که من را می‌شناسید دیگر به برگه خروج نیازی نیست.» اما ایشان طبق قانون با من برخورد کرد و گفت: «حتی اگر فرزند من باشی باید برگه خروج همراه داشته باشید.» وقتی من سرسختی ایشان را دیدم به فرماندهی رفتم و برگه خروج تهیه کردم.

امام حسین (ع) تعزیه‌خوانش را شفا داد

این فرزند شهید اظهار کرد: پس از مجروحیت شدید ایشان و وضعیت نامناسب جسمانی‌اش حتی یک‌بار پیش نیامد که از رفتن به جبهه اظهار پشیمانی کند. حتی در زمان جنگ همکارانش در راه‌آهن را برای رفتن به جبهه و دفاع از کشور ترغیب و تشویق می‌کرد. چندین سال پس از این موضوع، پدرم به زیارت خانه خدا مشرف شد. دوستان تعریف می‌کنند ایشان با روحیه و انگیزه‌ای بالا به طواف خانه خدا می‌رفت و حیرت همگان را براگیخته بود که چطور با این وضعیت جسمانی اعمال حج را انجام می‌دهد. پدرم پیش از مجروحیت در ایام محرم تعزیه امام حسین (ع) را می‌خواند که در همان زمان به بیماری سختی دچار شد، اما باز هم تعزیه‌خوانی را انجام می‌داد. لطف امام حسین (ع) شامل حال پدرم شد و ایشان پس از مدتی شفا پیدا کرد.

وصایای شهدا باید چراغ راه نسل جوان باشد

این فرزند شهید  در پایان از ولایت پذیری پدرش چنین گفت: ایشان در بسیج فعال بود و همیشه گوش به فرمان امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری (مد) بود و با جان و دل به فرامین این عزیزان عمل می‌کرد. بنده هم به جوانان عزیز توصیه می‌کنم گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب باشند و تقاضا دارم وصایای شهدای عزیزمان به خصوص سردار شهید حاج قاسم سلیمانی را مطالعه کنند و چراغ راه زندگی خود قرار دهند.

گفتگو از حمیدرضا گل‌هاشم

انتهای پیام/