مادرم همچون حضرت زینب صبور باش

شهید «رحمان ابراهیمی» در قسمتی از وصیتنامه خود می نویسد:«مادر جان اگر فرزندت شهيد شد مثل حضرت زينب (س) صبر را پيشه كن و افسوس از دست دادن فرزندت را نخور چرا كه همه ما رفتني هستيم خواه ناخواه روزي بايد از اين دنيا برويم...» ادامه وصیت نامه این شهید والامقام را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۳۰۷۸۲

يکشنبه - ۱۵ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 15 December

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید رحمان ابراهیمی سوم خرداد 1341، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش حسين (فوت 1357) كارمند بود و مادرش گل نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. كشاورزي ميك‌رد. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. بيست و هفتم اسفند 1363، در هورالهويزه بر اثر اصابت تركش گلوله توپ به شهادت رسيد. پ كير او مدتها در منطقه بر جا ماند و سال 1373 پس از تفحص، در بهشت زهراي شهرستان انديمشك به خاك سپرده شد.

متن وصيت‌ نامه‌ شهید رحمان ابراهیمی:

انالله اشترا من المومنين انفسهم و اموالهم بان الهم الجنه.
با سلام به ولي عصر عجل الله تعالي فرجه شريف و نائب برحقش خميني عزيز اينك كه من عازم جبهه حق عليه باطل مي باشم و بعد از پنج سال جنگ تحميلي پا به عرصه پيكار با مشركان و دشمنان قسم خورده اسلام نموده ام راضي به رضاي حق تعالي هستم و آنچه را خدا خواهد پذيرا مي باشم اگر شهادت نصيبم گرديد پس چه سعادت بزرگي و اگر غير اين بود باز راضيم به رضاي پروردگار.

برای یاری دین خدا بمیرید

سالها بود چهره كثيف طاغوت آريا مهري نور پوتر افكن و سعادت بخش اسلام را بر اين كشور سياه كرده بود اكنون ديگر دين خدا حاكم است و دين خدا تاريخ ساز مي خواهد مبازره مي خواهد انسانهايي الهي مي خواهد بايد رفت و به دنيا و دنيائيان فهماند عاشق خدا شدن هر انساني را مي طلبد تنها انسانهائي را مي طلبد كه با نيت خالص و با قلبي سرشار از ايمان و عشق به امام خود وارد صحنه پيكار مي شوند و محققاً هر نفسي شربت مرگ را مي چشد چه بهتر اين مرگ به خاطر خدا و براي ياري دين خدا باشد.

جبهه ها را خالي نگذاريد

سخني دارم با خانواده عزيرم: خانواده عزيز بايد مرا ببخشيد از اينكه موقع رفتن به جبهه شما را مطلع نكردم شايد بفكر شما خطور كند حتما بخاطر مسائلي و يا به خاطر اينكه ناراحتي از شما داشته ام ولي بدانيد تنها هدف و منظور من از اينكه به جبهه رفتم لبيك گفتن به پيام امام امت بود كه فرمودند جبهه ها را خالي نگذاريد. اميدوارم مرا مورد عفو و بخشش خود قرار دهيد.

مادرم همچون حضرت زینب صبور باش

مادر جان اگر فرزندت شهيد شد مثل حضرت زينب (س) صبر را پيشه كن و افسوس از دست دادن فرزندت را نخور چرا كه همه ما رفتني هستيم خواه ناخواه روزي بايد از اين دنيا برويم و هر چه زودتر بهتر از برادرانم عليرضا و عبدالرضا مي خواهم از اينكه از آنها اجازه رفتن را نگرفتم مرا مور د عفو و بخشش خود قرار دهند از خداوند بزرگ صبر و بردباري همراه با ايماني سرشار از عشق به اسلام و امام امت را براي شما خواهانم.

امام و روحانيت را تنها نگذارید

از فاميل و آشنايان و دوستان طلب بخشش دارم. از عمو ها و دائي هايم مي خواهم مرا مورد بخشش قرر دهند در پايان با شما خدا حافظي مي كنم و شما را به خداوند بزرگ مي سپارم. وصيت من به شما اين است امام و روحانيون را تنها نگذاريد و براي طول عمر امام دعا كنيد.

والسلام