شهید دهقانی فاو را سکوی پرواز خویش انتخاب کرد

شهید محمدعلی دهقانی اشکذری 15 اسفند 1347 در شهرستان اشکذر به دنیا آمد. سرانجام 24 مرداد 1365 در فاو عراق بر اثراصابت ترکش به سر به شهادت رسید. نوید شاهد یزد زندگینامه این شهید والامقام را برای علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۵۳۰۷۴۲

شنبه - ۲۱ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 21 December

به گزارش نوید شاهد یزد، شهید محمدعلی دهقانی اشکذری 15 اسفند 1347 در شهرستان اشکذر به دنیا آمد و تا پایان دوره ابتدایی تحصیل کرد. پدرش مرتضی مغازه دار بود و مادرش بی بی سلطان نام داشت. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی با سمت آرپی جی زن راهی جبهه های حق علیه باطل شد. سرانجام 24 مرداد 1365 در فاو عراق بر اثراصابت ترکش به سر به شهادت رسید. پیکرش در روضه الشهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. نوید شاهد یزد زندگی نامه این شهید بزرگوار را برای علاقمندان منتشر می کند.

نام نیک انتخاب کردن خود منشا دینی و مذهبی دارد آنان که با مرام بزرگان دین انس می گیرند و سعی در پیروی از آنان دارند دوستدار او می شوند و نتیجه دوستی و وفاداری را عمل به عهد و گفته های بین خود و خدا می دانند. وقتی پدر شهید از ابتدای زندگی مزدوج خود با همه توان خود سعی در عمل به کتاب خدا و عترت آل پاک محمد (ص) داشت، نام نیک محمد علی را برای اولین فرزند خود انتخاب کرد و او را با مرام آل عصمت و طهارت آشنا نمود تا اینکه به مدرسه پا گذاشت و دوره ابتدایی را در دبستان شهید رجایی (خانقاهی سابق) با عشق و علاقه گذراند و در پایه اول راهنمایی ثبت نام و دست روزگار او را به سوی کار در امور ساختمان و بنایی کشاند.

در سال های نوجوانی خود را با زحمت و کار و کسب روزی حلال گذراند تا اینکه به سن تکلیف و جوانی پا گذاشت. او با شناخت خود به فرمان رهبرش امام خمینی (ره) در مدرسه ی ایثار (بسیج) راه یافت و با کار و تلاش و عضویت در بسیج زمانی خود را آماده دفاع دید و با دیدن آموزش های لازم پا جای پای رزمندگان گذاشت. در اعزام اول با حضور پر شور خود در عملیات از ناحیه سر و زانو و پهلو مجروح گردید.

پس از مدتی نقاهت و بهبود گل زخم هایش، مجدداً به جبهه ی جنوب اعزام گردید و در منطقه فاو به مبارزه در برابر دشمنان غدار پرداخت. در اعزام دوم در زمان خداحافظی پدر شهید به فرزندش می گوید:«این دفعه یا شهید می شوی یا اسیر و زخمی» شهید جواب می دهد:«هم شهید شدن هم اسیر شدن  و هم زخمی شدن را می پذیرم» و سرانجام او در فاو به وسیله ترکش های دشمن در 24 مرداد 1366 به فیض بزرگ شهادت نایل می گردد که حتی چهره ی لاله گونش در اثر جراحت و پاره پاره شدن شناخته نمی شود. او خود را به خدا شناساند و روح پاک و خدا جویش به سوی آفریدگارش بر بال ملائکه به پرواز درآمد و در کهکشان ها همنشین نور و برگزیدگان پروردگار شد و جسم پاکش را در گلزار شهدای اشکذر چون صدفی در دل خاک نهادند. او در 15 اردیبهشت به دنیای خاکی پا نهاد و در 17 سالگی سالک کوی دوست شد و در بهشت برین مأوا گزید.

خوشا به حالش، روحش شاد و یادش گرامی باد .