زندگینامه شهید «عبدالله رحمانی بمرود»

آرزوی شکوفایی دین مقدس اسلام

نوید شاهد خراسان جنوبی زندگینامه شهید «عبدالله رحمانی بمرود» را منتشر می کند. وی روز پنجم دی ماه ۱۳۴۰ در روستای بمرود از توابع شهرستان زیرکوه متولد و روز بیست و چهارم فروردین ماه ۱۳۶۲ در منطقه شرهانی به فیض شهادت نایل شد.

کد خبر: ۵۳۰۶۰۷

شنبه - ۱۴ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 14 December

به گزارش نوید شاهد خراسان جنوبی، شهید عبدالله رحمانی بمرود، روز پنجم دی ماه ۱۳۴۰ در روستای بمرود از توابع شهرستان زیرکوه دیده به جهان گشود. دوران کودکی و طفولیت را در دامان پر مهر و محبت مادر و دستهای رنج کشیده پدر پرورش یافت. هنوز نقشی از طفولیت بر پیشانی داشت که وارد مرحله دوم زندگی شد. وی دوره ابتدایی را در مدرسه زادگاهش آغاز و به اتمام رساند.

احترام به مردم در سایه سار قوانین دینی

شهید عبدالله رحمانی بمرود، به خاطر پاره ای از مشکلات، از تحصیل بازماند و به کار کشاورزی و دامداری درکنار پدرش مشغول شد. به خاطر علاقه اش به تربیت دینی، در سن ده سالگی واقف به مسایل مذهبی شد و نمازهای یومیه اش را حتی القدور به جماعت در مسجد به جا می آورد. در همین راستا، بصورت فعال در مجالس دینی و قرآنی شرکت می کرد و در ساعات بیکاری به مطالعه کتب مذهبی می پرداخت. همین علاقه به دین و فعالیتهای اسلامی این شهید بزرگوار بود که باعث شد، طوری با مردم تعامل کند که یک لحظه موجب آزار و ناراحتی کسی نباشد.

آرزوی شکوفایی دین مقدس اسلام

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و ابعاد گسترده آن، دگرگونی فوق العاده ای در رفتار و منش شهید عزیز بوجود می آید. او فعالیت های شبانه روزی اش را از همان اوایل، با شرکت در پایگاه مقاومت بسیج روستا شروع کرد. برایش وقت و زمان مطرح نبود. وی برای پیشرفت انقلاب اسلامی از هر فرصتی استفاده می کرد و هدف و آرزویی جز شکوفایی و باروری اهداف متعالی نظام مقدس جمهوری اسلامی نداشت.

درسال ۱۳۶۰ با دخترعموی خود ازدواج کرد. در همان سال با شنیدن پیام  امام خمینی (ره) که فرمودند: « رفتن به جبهه واجب کفایی است.» با جلب رضایت خانواده، کار و فعالیت روزمره اش را رها کرده و به عنوان خدمت زیر پرچم، سوی جبهه های نور علیه ظلمت روان شد و در صف رزمندگان دلیر قرار گرفت.

تعلیمات نظامی را درکرمان گذارند و پس از آن به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام گردید. در مناطق عملیاتی سومار و شهد مندال عراق به نبرد پرداخت. بعد از مدتی به مرخصی آمد و در اعزام دوم، عملیات بزرگ والفجر یک را تجربه کرد. سرانجام روز بیست و چهارم فروردین ماه 1362 حین علمیات مذکور، به علت اصابت ترکش خمپاره در جبهه شرهانی به فیض شهادت نایل شد. روحش شاد و یادش گرامی.

انتهای پیام/