فرازی از وصیت‌نامه شهید «فرامرز حجت‌شمامی»؛

قدر انقلاب اسلامی را بدانید و مبادا از آن دور شوید

شهید «فرامرز حجت‌شمامی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «برادرانم و خواهرم! قدر انقلاب اسلامی را بدانید و مبادا دل به هوا‌های نفسانی بسته، پیوستگی خود را به این انقلاب و اسلام از دست داده، خود را از آن دور سازید ...»

کد خبر: ۵۳۰۲۶۳

يکشنبه - ۰۸ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 08 December

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید فرامرز حجت‌شمامی، هشتم آبان ماه سال ۱۳۴۴ در شهر تهران به دنیا آمد، پدرش غفور (فوت۱۳۵۴) کارگر کارخانه ذوب‌آهن بود و مادرش زهرا نام داشت، تا دوم راهنمایی درس خواند و کارگری می‌کرد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، هشتم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به کمر و پهلو، شهید شد و مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید فرامرز حجت شمامی:

قال النبی (ص): «أحب الأعمال إلى الله الصلاه لوقتها، ثم بر الوالدین، ثم الجهاد فی سبیل الله» بهترین کار‌ها نزد خدا، نماز به وقت است؛ آن گاه نیکی به پدر و مادر و سپس جنگ در راه خدا.‌ای جندالله! در سبیل‌الله، برای پیروزی خلق‌الله و در انتظار بقیه‌الله با آوای کلام‌الله و با هدف لقاء‌الله به فرمان روح‌الله به پا خیزید و کاخ ظلم ظالمان ستمگر را در هم کوبید، سلاح آتشین ایمان به الله را برگیرید و بر سر ننگین مخالفان الله بکوبید که شهادت، پلی به سوی لقاء‌الله است.‌ای مادر عزیزم! قامتت را بلند گیر و ندای «الله اکبر ـ خمینی رهبر»، سَر دِه و، چون کوه مقاوم باش. مادر عزیزم! امیدوارم که حلالم کنی؛ چون من برایت فرزند شایسته‌ای نبودم. مادر! اگر خدا خواست و به فیض شهادت رسیدم، از تو می‌خواهم که مقاوم باشی و سعی کنی خار چشم دشمنان اسلام باشی؛ چون مرگ حق است و چه بهتر که در سنگر قرآن و اسلام باشد.

خداوندا! تورا شکر می‌کنیم که ما را از لجن زار طاغوت نجات بخشیدی و نورت را پس از سال‌ها تیرگی بر ما تاباندی. مادر جان! من به خاطر خون شهدا و برپا بودن پرچم جمهوری اسلامی به جبهه آمدم، تا بلکه بتوانم با خون ناقابلم در راه پیشرفت انقلاب، کاری کرده باشم و خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتبم نموده‌ام.

برادرانم و خواهرم! قدر این انقلاب را بدانید و مبادا دل به هوا‌های نفسانی بسته، پیوستگی خود را به این انقلاب و اسلام از دست داده، خود را از آن دور سازید. اهل بیت من، برادرانم و خواهرم! مرا حلال کنید و بدانید شهادت، برای من عروسی است؛ همان طورکه مولایمان علی (ع) می‌فرماید: «مسلمان باید روزی سه بار از خداوند طلب مرگ کند و از مرگ نترسد.»

در آخر از همه دوستان و آشنایان یک بار دیگر حلالیت می‌طلبم و از همه می‌خواهم که دعا به جان امام را فراموش نکنند؛ زیرا او بود که ملت‌مان را از زیر بار ظلمت و گناه بیرون کشید و ما را دوباره به راه مستقیم و راه خیر کشانید.