همون که جبهه رو نگه می‌داره، اسلحه من رو هم نگه می‌داره

شهید «نبی‌الله دیلمی» بیست و نهم مهر ۱۳۴۴ در گرمسار دیده به جهان گشود. پانزده سال داشت که دشمن به ایران حمله کرد. قصد جبهه رفتن داشت. وقتی مادرش می‌گوید: تو که نمی‌تونی اسلحه به اون سنگینی رو با خودت بکشی. می‌گوید: من چکاره‌ام؟ خدا خودش یه نیروی الهی به من می‌ده.» نوید شاهد سمنان شما را به مطالعه زندگی این شهید والامقام دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۳۰۱۰۹

پنجشنبه - ۰۵ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 05 December

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ بیست و نهم مهر ۱۳۴۴ هجری شمسی، فرزند دیگر فتح‌الله در شهرستان گرمسار دیده به جهان گشود. شهید نبی‌الله دیلمی حدود پانزده سال داشت که دشمن به ایران حمله کرد. او تا سوم راهنمایی بیشتر درس نخواند و با دوستانش به جبهه رفت. وقتی پشت جبهه بود، فعالیت‌های تبلیغی می‌کرد. با نوجوانان، گروه سرود تشکیل می‌دادند و مناسبت‌هایی که پیش می‌آمد، در مساجد روستاها سرود اجرا می‌کردند.

مادر نبی‌الله نقل می‌کند: «حمل اسلحه برایش خیلی مشکل بود. نگرانش بودم. قصد جبهه رفتن داشت. گفتم: «مادر! تو که نمی‌تونی اسلحه به اون سنگینی رو با خودت بکشی، بزرگتر شدی برو.» گفت: «من چکاره‌ام؟ مگه من می‌خوام اسلحه رو نگه دارم؟ خدا خودش یه نیروی الهی به من می‌ده. همون که جبهه رو نگه می‌داره، اسلحه من رو هم نگه می‌داره.»

سن و سالی نداشت. یک‌بار که به عنوان بسیجی به جبهه رفته بود، پا و پیشانی‌اش مجروح شد. پس از آن به عضویت سپاه درآمد و به جبهه اعزام شد. بیست و دو ساله بود که در منطقه ماووت عراق در بیست و پنجم اسفند ۱۳۶۶ با گاز شیمیایی به شهادت رسید. پیکر مطهرش در گلزار شهدای گرمسار دفن شد.

انتهای پیام/