شهید ادامه راه می‌خواهد

طلبه شهید «حسین خرمیان» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «شهید ادامه راه می‌خواهد. بدانید شهید نمی‌خواهد در مجلس عزایش شرکت کنید، شهید می‌خواهد که اسلحه‌اش روی زمین نماند.» نوید شاهد سمنان به مناسبت سالروز بزرگداشت شهدای روحانی، فرازهایی از وصیت‌نامه این شهید گرانقدر را برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند.

کد خبر: ۵۲۹۹۱۵

سه‌شنبه - ۰۳ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 03 December

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید حسین خرمیان چهاردهم شهریور ۱۳۴۹ در شهرستان سمنان متولد شد. پدرش حسن و مادرش بهجت نام داشت. تا اول متوسطه درس خواند. طلبه بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و یكم بهمن ۱۳۶۴ با سمت مبلغ در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:

«وقاتلوهم حتى لا تكون فتنه.»

چقدر خوشحالم که خداوند به من گنهکار توفیق داد تا همراه با راهیان کربلا عازم جبهه شوم. من کوچکتر از آن هستم که برای امت حزب‌الله و مردم شهیدپرور پیام بدهم، ولی چه کنم که باید دریچه قلبم را بگشایم و اندکی با شما امت شهیدپرور صحبت کنم.

بدانید ما برای آزادی کربلای حسین آمدیم

خواهران و برادران! امام عزیز را تنها نگذارید و گوش به فرمانش باشید، چرا که فرمان او، فرمان حضرت مهدی (عج) و پیام حضرت مهدی پیام رسول‌الله و پیام رسول‌الله، پیام خداست. بدانید که دارید مورد آزمایش خداوند قرار می‌گیرید. جبهه را تقویت و رزمندگان را دعا کنید. شما باید حسینی باشید و زینبی. بدانید ما برای آزادی کربلای حسین آمدیم و هدف ما هم الله است.

شهید ادامه راه می‌خواهد

عزیزان! آخر باید همه برویم، چه بهتر که در راه او شهید شویم. ما که لایق شهادت نیستیم، اگر خدا توفیق داد قبل از عملیات توبه کردیم و توبه ما مورد قبول درگاه خداوند قرار گرفت، شاید به مقام شهادت برسیم. پدر و مادر، برادران و خواهرانم! اگر شهید شدم خواهش می‌کنم گریه نکنید، چون دل دشمن شاد می‌شود. شهید ادامه راه می‌خواهد. خویشاوندان! بدانید شهید نمی‌خواهد در مجلس عزایش شرکت کنید، شهید می‌خواهد که اسلحه‌اش روی زمین نماند.

پشتوانه این مملکت خداست

ای کسانی که هنوز به هویت رهبری و مسئولین این انقلاب پی نبرده‌اید، نگویید اسلام فقط نماز و روزه است. بدانید پشتوانه این مملکت خداست و اگر نبود این مملکت در همان اوایل از بین می‌رفت و حتی امکان پیروزی هم نداشت. پدر و مادرم! اگر برای شما امکان داشت حساب کنید از سالی که به سن بلوغ رسیدم تا به حال و دو سال قبل از آن روزه و نماز حقیر را در صورت امکان بگیرید.

انتهای پیام/