حسین از هدفی می‌گوید که به نتیجه رسید

شهید «حسین مروجی» در وصیت‌نامه خود چنین آورده است: «مادر، تو شاهد باش كه تنها هدفم دفاع از اسلام، دفاع از ناموس و كشورم است. اميدوارم كه بتوانم وظیفه‌ام را به اسلام و قرآن ادا كنم. والدین عزیزم، اميدوارم كه پشت سر امام عزيزمان باشيد و به سخنان امام امت گوش كنيد.»

کد خبر: ۵۲۹۸۳۱

دوشنبه - ۰۲ اسفند ۱۴۰۰ / 1400 02 December

به گزارش نوید شاهد خراسان شمالی؛ شهید حسین مروجی یادگار «جان بابا» و «نسا» دوازدهم اسفند 1348 ، در یکی از روستاهای توابع شهرستان اسفراین دیده به جهان گشود. وی به‌عنوان بسیجی در جبهه‌های حق علیه باطل حضور یافت و درنهایت دوم  اسفند 1365، با سمت بی‌سیم‌چی گردان براثر اصابت ترکش به سینه در محل پاسگاه زید عراق به مقام شهادت نائل گردید.

در ادامه وصیت‌نامه شهید را می‌خوانید که در سی و پنجمین سالروز شهادت  این شهید بزرگوار منتشر می‌شود.

افتخار به شهادت
با سلام و درود فراوان بر روان پاک شهداى راه خداوند، از هابيل گرفته تا شهداى كربلاى ايران، نمی‌خواهم كه در بستر بميرم، زيرا مولايم على در محراب عبادت كشته شد. نمی‌خواهم در خانه بميرم، زيرا سرورم حسين بن على در كربلا، با لب‌تشنه كشته شد.

پدرم و مادرم، به جبهه می‌روم، به جبهه حق عليه باطل، به جبهه‌ای كه جنگ را بر ما تحميل كردند، می‌خواهم به جنگ يزيد زمان بروم، به جنگ كسى كه نه خدا را می‌شناسد و نه اهل‌بیت، پدرم و مادرم، اميدوارم كه با از دست دادن من ناراحت نباشيد.
پدرم، اميدوارم كه واقعاً پدرى حسين وار باشى و توای مادرم، اميدوارم كه حلالم كنى. مادرم، اميدوارم مانند مادر وهب باشى و افتخار كنى كه فرزندت درراه خدا كشته شد.

هدف از آمدن به جبهه
مادرم تو شاهد باش كه فرزندت حسين وار سلاح را بر دوش گرفت و به جنگ ظالمان زمان رفت و مرگ شرافتمندانه را درراه خدا انتخاب كرد و هرگز سر به سازش دشمن نداد.
مادرم، تو شاهد باش كه تنها هدفم دفاع از اسلام است، دفاع از ناموس و كشورم است. اميدوارم كه بتوانم وظیفه‌ام را به اسلام و قرآن ادا كنم. ولى پدرم و مادرم، اميدوارم كه پشت سر امام عزيزمان باشيد و به سخنان امام امت گوش كنيد و واقعاً به آن عمل نمایيد.

سخنی با دوستان
اى دوستان، به خدا قسم براى یک‌بار هم شده به جبهه‌ها برويد و از نزديك شور و شوق بچه‌ها را قبل از عمليات ببينيد كه مانند شب حجله دامــادى برايشان شيرين است و اگر هرچند می‌گویند كه حسين جان در آن زمان نبوديم كه از شما دفاع كنيم ، ولى اين هم حسين و آن‌هم يزيد، اگر شما به جبهه‌ها نرويد مانند مردم كوفه هستيد، كه به كمك مولا حسين (ع) نرفتند ولى به ظلم هم كمك كردند، وقتی‌که ديدند حق باکی بود، از كردارشان پشيمان شدند، ولى چه فايده که بعدازآن عده‌ای هم به خونخواهى حسين پرداختند، ولى چه فايده  حسين را كمك نكردند و اميدوارم شما واقعاً این‌طور نباشيد.