شهید «حبیب‌الله پودینه»

ما عاشقان شهادت با آغوش باز به سوی شهادت می‌رویم

شهید «حبیب‌الله پودینه» در قسمتی از وصیت‌نامه‌ی خود می‌نویسد: ما عاشقان شهادت با آغوش باز به سوی شهادت می‌رویم. پس اگر شهادت نصیب ما شد به آن چه که آرزوی قلبی است، رسیده‌ایم.

کد خبر: ۵۲۹۶۲۷

پنجشنبه - ۲۸ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 28 November

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید «حبیب‌الله پودینه» هشتم فروردین 1342 در زابل متولد شد، پدرش «محمد» نام داشت، پس از اخذ مدرک دیپلم از طریق بسیج به جبهه اعزام و به لشکر 41 ثارالله پیوست سرانجام در 30 بهمن 1365 در شلمچه به درجه شهادت نائل آمد. در ادامه متن کامل وصیت‌نامه شهید را می‌خوانیم.

وصیت‌نامه شهید «حبیب‌الله پودینه»

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم رب الشهداء و الصدیقین

با سلام به منجی عالم بشریت مهدی ( عجل الله تعالی شریف) و نایب برحقش و شهدای راه حق و حقیقت از صدر اسلام تا کنون.

ما عاشقان شهادت با آغوش باز به سوی شهادت می‌رویم. پس اگر شهادت نصیب ما شد به آن چه که آرزوی قلبی است، رسیده‌ایم. پدر و مادرم اگر خبر شهادت من را شنیدید افتخار کنید و ناراحت نشوید و در فقدان من گریه و شیون نکنید.

خدایا زندگی آن وقت برایم زیباست که در راه معبودم که تو هستی کوله بار سفر بربندم و در راه جهاد پیش گیرم و در سرزمین کربلا به رزمگاه حق و باطل بروم تا به انسانیت خویش بپیوندم پیام من به برادران حزب الله: امام برسم و در نهایت امر به رهروان راه حسین، امام را تنها نگذارید و پیرو خط او باشید و رزمندگان را دعا کنید و هرگونه توطئه ابرقدرت‌های و گروه‌های منحرف را خنثی کنید، اگر خنثی نکنید خون شهدا را پایمال کرده‌اید و در برابر آن مسئولید. خدایا آمده‌ام کربلای تو را زیارت کنم و آمده‌ام به نینوای، جایی که حسین(علیه السلام) شهید شد.

اکنون در این برهه از زمان جان من در مقابل مکتبم حسین(علیه السلام) چه ارزشی دارد ؟ جان را تقدیمش می‌کنم و به سوی او باز می‌گردم. آن گاه که به دست دشمن بدنم تکه تکه و پاره پاره شود آن زمان احساس راحتی خواهم کرد. مادرم می‌خواستم بزرگ شوم و زحمات شما را جبران کنم ولی نتوانستم مرا ببخشید. خوشحالم از این که توانستم در این جنگ شرکت کنم. می‌جنگم تا پیروز شوم، کربلا و سرانجام قدس را آزاد کنم. از دست دادن من شاید برایتان ناراحت کننده باشد، ولی مگر غم از دست دادن حسین (علیه‌السلام) برای فاطمه الزهرا(سلام الله علیها)سنگین نبود؟ مگر آنها نبودند که کشته شدند تا دین اسلام پابرجا باشد.

من آموختم که زندگی مادی نکبت بار است و نباید منتظر باشیم که مرگ ما را دربرگیرد، افسوس که یک جان بیشتر ندارم که در راه نایب امام زمان ( عجل الله تعالی فرجه الشریف) و در راه اسلام و در راه برپا شدن حق و عدالت هدیه نمایم.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای پیام/