وصیت نامه و دست نوشته شهید «فریدون ورزنده»

سکوت در برابر منافق، بدترین خیانت به قرآن است

در این وصیت نامه آمده است: باید خود را بسازیم و اسیر دنیا نشویم، باید بدانیم که روز قیامتى وجود دارد و گول منافقان را نخوریم، سکوت در برابر منافق و صدام بدترین خیانت به قرآن است.

کد خبر: ۵۲۹۳۶۳

دوشنبه - ۲۵ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 25 November

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید فریدون ورزنده دوم بهمن ماه ۱۳۴۷ در شهرستان کبودرآهنگ به دنیا آمد. پدرش عنایت و مادرش آب حیات نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر بود و از سوی بسیج در جبهه حضور یافت و در بیست و هشتم بهمن ماه ۱۳۶۴ در فاو عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه برجای ماند و پس از تفحص اول فروردین ماه ۱۳۷۳ پس از تفحص در گلزار شهدای روستای خروان از توابع شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد.
در وصیت نامه شهید می‌خوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
فریدون ورزنده
خدایا از تو مى خواهم به دست دشمنان خود و رسولت ما را بقتل برسانى ما یک امانت بیش نیستیم و این امانت دیر یا زود باید به صاحبش برگردد، ما باید خود را بسازیم و اسیر دنیا نشویم، باید بدانیم که روز قیامتى وجود دارد و گول منافقان را نخوریم، سکوت در برابر منافق و صدام بدترین خیانت به قرآن است.
همیشه در راه خدا و مکتب و قرآن و پیرو خط امام باشیم و اکنون اى نسل انقلاب، اى سربازان جان بر کف اسلام و اى جانبازان راه حق، اى آرمانداران حکومت مهدى (عج) هنوز خاطره جانبازی هاى شجاعانه شما از نظر ما محو نگردیده و نخواهد گردید، آن روزهاى سخت که زیر ضربات جلادان رژیم شاهنشاهى مردانه ایستادیم و درس فداکارى و استقامت به دیگران آموختیم و اینک بپا خیزید و هجرت کنید و خود را به خدا بسپارید و از خویشتن درگذرید، زندگى براى ما ارزشى ندارد مگر اینکه حق مظلومان و استثمار شدگان را از بیدادگران بگیریم.
پدر و مادر عزیز این را بدانید که مى دانید تمام کسانى که در سنگرهاى اسلام دفاع مى کرد چشم هایشان از شدت اشکى که به عشق و خوف خدا ریخته بود صدمه دیده، شکم هایشان از روزه هاى فراوان لاغر شد و لب هایشان از دعا خشکیده و رخسارشان از بیداری هاى شبانه زرد گشت، اما به چهره هاى آنان همواره غبار پر طراوت نشسته بود، آرى برادران من این چنین کسانى بودند که رفتند پس راستى سزاوار است که تشنه دیدارشان باشم.
مادرم هر وقت به یاد من افتادى یاد آن مادران فرزند در آغوش را که به سوى لوله هاى مسلسل شتافتند بیاد آر.
و، اما شما اى برادران عزیز؛ سلاح بر زمین افتاده ام را برگیرید و بر سینه تان بفشارید که تنها یادگار من است و باید گلوله هاى سربى اش را بر قلب دشمنان اسلام فرود آورید و جاى خالیم را در سنگر پر کنید که امروز درخت اسلام نیاز به آبیارى خون من و تو دارد.
لاله این چمن آلوده به رنگ است هنوز
سیر از دست نینداز که جنگ است هنوز
فرزند شما فریدون ورزنده (۹/۹/۶۴)