نگذارید اسلحه ام به زمين بيفتد

شهيد مسعود رزازنيان در وصیت خود می نویسد: «از برادر عزيزم می خواهم که نگذارد اسلحه من زمين بيفتد و دنباله رو راه شهيدان باشد و...» متن کامل وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۲۸۵۱۴

پنجشنبه - ۱۴ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 14 November

به گزارش نوید شاهد فارس، «شهيد مسعود رزازنيان» 17 ارديبهشت سال 1347 در خانواده ای اصيل و متدين در شهرستان داراب دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات خود را تا پنجم ابتدایی گذراند و پس از آن مشغول کار شد.

با آغاز جنگ تحمیلی او با این وجود که نوجوان 13 يا 14 ساله بود، داوطلبانه به عضويت بسيج در آمد و سال 1361 پس از طی دوره آموزشی در مرودشت عازم جبهه های غرب شد و در منطقه جنگی دهلران ايلام به مبارزه با دشمنان پرداخت. وی سرانجام 13 بهمن ماه 1361 به شهادت رسید.

متن وصیت نامه:

بسم الله الرحمن الرحيم وَلا تَقولوا لِمَن يُقتَلُ في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتٌ ۚ بَل أَحياءٌ وَلٰكِن لا تَشعُرونَ.
با عرض ادب به پيشگاه اقدس حضرت مهدی(عج) و درود به رهبر کبير انقلاب و امت شهيدپرور ايران و آرزوی پيروزی کامل بازماندگان متعهد جبهه حق عليه باطل. اين بنده حقير و در بند با شما ملت شهيد پرور سخنانی دارم که به اين شرح است:

من به ميل خود بدون هيچ خوفی عازم جبهه شده ام؛ چرا که وظيفه الهی من حکم می کرد که "ديگر سکوت کافی است و برای مبارزه با کفر برخيز".

خط امام را رها نکنید

مردم شهيدپرور، به هيچ وجه دست از امام برنداريد و هرگز خط او را رها نکنيد. همچنين به شما توصيه می کنم که مسجدها را ترک نکنيد چرا که به گفته امام مسجد سنگر است و نيز جبهه را فراموش نکنيد و تا پیروزی قدس و نابودی کفر در اين کره خاکی از پای ننشينيد.

نگذارید اسلحه ام به زمين بيفتد

در ضمن از پدر و مادرم بسيار سپاسگزارم که زحمت مرا متحمل شدند تا مرا به اين سنين رساندند تا بتوانم خدمت ناقابل به اسلام و انقلاب اسلامی نمايم و همچنين از آنها و تمام آشنايان می خواهم که مرا به خاطر بدی هايم که ممکن است نسبت به آنها روا داشته ام ببخشند. همچنين از برادر عزيزم می خواهم که نگذارد اسلحه من زمين بيفتد و دنباله رو راه شهيدان باشد.

در پايان گفته امام را فراموش نکنيد که فرمود راه قدس از کربلا می گذرد و نيز دعاها را فراموش نکنيد. عطری ز ياس و نسترن برخيزد روحی است که زخاک وطن برخيزد. والسلام مسعود رزازيان.

انتهای متن/