یار و همراه شهید «جمالدینی» در گفتگو با نوید شاهد؛

عکس و اعلامیه‌های امام را بدون هیچ واهمه‌ای منتشر می‌کرد

شهید «علی محمد جمال‌الدینی» یکی از مبارزین انقلابی بود که با اطلاعاتی که در مورد امام و اهدافش از طریق انقلابیون سایر استان‌ها کسب کرده بود، راهش را انتخاب کرد. یار و همراه این شهید والامقام از خاطراتش درباره مبارزات انقلابی این شهید می‌گوید که در ادامه می‌خوانید.

کد خبر: ۵۲۸۳۴۱

چهارشنبه - ۱۳ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 13 November

نوید شاهد ایلام؛ عباس صیدیوسفی از اولین معلمان بخش صالح‌آباد است. وی علاوه بر تدریس در سال‌های جنگ تحمیلی به نبرد با دشمن می‌پرداخت. دوست، همکار و هم‌ولایتی شهید علی‌محمد جمال‌الدینی بوده و هنوز هم با شنیدن نام شهید، بغض گلویش را می‌فشارد. او تأسف می‌خورد که از کاروان همکاران شهیدش؛ علی‌محمد جمال‌الدینی و حجت گوهری جا مانده است. چند سالی است که بازنشسته شده و در حال حاضر مسئول هیئت محبان آل‌علی صالح‌آباد است و در امامزاده علی‌صالح (ع) کنار دوستان شهیدش همانند گذشته به مداحی اهل بیت و خواندن ادعیه می‌پردازد.

نمونه یک انسان کامل

وی در معرفی این شهید وارسته گفت: آموزگار شهید علی محمد جمالدینی در سال ۱۳۳۴ در صالح آباد و در خانواده‌ای مؤمن و قانع به دنیا آمد. دوران کودکی خویش را در کمال سادگی سپری نمود. دوران جوانی شب و روز فعالیت می‌کرد و در فکر یتیمان و مستضعفان بود و به ملاقات آنها می‌رفت و از آنها دلجویی می‌کرد و آنان را در زمان مشکلات یاری می‌کرد. تعدادی از دانش‌آموزان صالح‌آباد با تأکید و توصیه او طلبه شدند و به کسب علوم دینی پرداختند. او واقعاً نمونه یک انسان کامل بود. ایشان می‌گفت: «انسان نباید دل به این دنیا ببندد. باید در فکر جهان آخرت و کار نیک کردن باشد.»

فراتر از سنش صحبت می‌کرد

یوسفی ضمن ستایش شخصیت والای شهید علی‌محمد جمال‌الدینی بیان داشت: علی‌محمد سه سال از من بزرگ‌تر بود. او از همان اوان کودکی خاص بود. با دیگر بچه‌ها فرق می‌کرد. نشان‌کردۀ خدا بود. سیمای معنوی‌اش از سیرت روحانی‌اش خبر می‌داد سجاده و تسبیحش را هیچوقت از خود جدا نمی‌کرد. از همان دوران خودساخته بود. فراتر از سنش صحبت می‌کرد به ارزش‌های دینی و انقلاب بسیار پایبند بود و بعد از پیروزی انقلاب در نشر آنها فعال بود.

شهید جمالدینی نترس بود

شهید جمال‌الدینی یکی از مبارزین انقلابی بود که با اطلاعاتی که در مورد امام و اهدافش از طریق انقلابیون سایر استان‌ها کسب کرده بود راهش را انتخاب کرد. صید‌یوسفی در این خصوص بیان داشت: وی ابتدا خودش به دریای بیکران و خروشان انقلاب پیوست، سپس در بسط آن در مهران، ایلام و صالح‌آباد تلاش کرد. با وجود اینکه در صالح‌آباد پاسگاه ژاندارمری وجود داشت و مردم منطقه تحت نظارت شدید ساواک و ژاندارمری بودند اما جمال‌الدینی بدون ترس و واهمه عکس و اعلامیه‌های امام را در صالح‌آباد توزیع می‌کرد. شبانه به خانه‌های مردم می‌رفت و برای انقلاب تبلیغ می‌کرد و به همه روحیه می‌داد.
اگر تلاش جوانان آهنین اراده نبود، بی‌شک نهال نورستۀ انقلاب به بار نمی‌نشست. عباس صیدیوسفی در این باره اذعان داشت: بی شک اگر تلاش کسانی همچون جمال‌الدینی نبود پیروزی انقلاب میسر نمی‌شد. اوایل سال 1357 ما معمولاً اعلامیه‌ها را شب‌ها در منزل مسئولین می‌انداختیم.

فعال بودن در دو سنگر علم و دفاع

همۀ مردم صالح آباد از روشنگری‌های شهید جمال‌الدینی که برای انقلاب و مردم انجام داد خبر دارند. یار قدیمی جمال‌الدینی در این خصوص تعریف کرد: علی‌محمد حتی در روستای چالسرا نیز بسیار فعال بود جوانان را ارشاد می‌کرد تا انقلاب را بپذیرند. مجلس می‌گرفت و نوار سخنان امام را در همه جا توزیع می‌کرد. او کسی بود که از سنگر علم به سنگر دفاع شتافت. وی نقش بسیار مهمی در امر تبلیغ و ارشاد جوانان ایلام و روستاهای اطراف داشت. با جدیت مردم را بیدار می‌کرد و به ترویج احکام اسلامی می پرداخت.

همیشه تحت تعقیب مزدوران شاه بود

صیدیوسفی درخصوص آغاز فعالیت‌های علی‌محمد جمال‌الدینی گفت: علی‌محمد بعد از فارغ التحصیل شدن از «دانشسرا» و استخدام در آموزش و پرورش، مهران فعالیت‌هایش را علیه طاغوت گسترش داد و مردم را آگاه می‌ساخت. همیشه تحت تعقیب مزدوران شاه بود.

فعالیت های شهید جمالدینی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تا شهادت

وی افزود: جمال‌الدینی بعد از پیروزی انقلاب نیز از پای ننشست و در امور اجتماعی و سیاسی و مبارزه با منافقین سهم قابل توجهی داشت. در اوایل جنگ تحمیلی به خیلی رزمندگان فداکار پیوست و در عملیات فتح المبین و دیگر عملیات ها شرکت فعال داشت. علاوه بر مدیریت و تدریس در دبیرستان، بنیانگذار صندوق قرض الحسنه علی صالح و صندوق خیریه حضرت زینب(س)، همکاری در گزینش آموزش و پرورش استان ایلام و همکاری با مهاجرین از فعالیت‌های چشمگیر ایشان بود. هر چه از فداکاری، تدبیر و شجاعتش بگویم باز هم کم گفته‌ام.
علی‌محمد جمال‌الدینی سرانجام در نهمین روز از مردادماه 1362 در جبهه مهران و در عملیات والفجر ۳ پس از نبردی جانانه به جایگاه ویژه‌اش که تقرب به درگاه الهی بود رسید و خون پاک خویش را جهت تداوم اسلام نثار نمود و به لقا معبود خویش شتافت.

کلام آخر

صیدیوسفی در پایان سخنانش گفت: قسمتی از وصیت نامه پرمحتوای شهید جمال‌الدینی که خطاب به معلمان همکارش گفته بود و من همیشه در ذهن خودم آن را تکرار می‌کنم و در بیشتر مجالس می‌خوانم این است: همکاران گرامی با هم برادر باشید، بوی تعفن تفرقه را در بین خودتان بردارید و بوی گل اعتصام را در وحدت خویش متصاعد کنید تا دانش‌آموزان مست و شیدای شما شوند زیرا تا خود نسوزید، نور هدایت نمی‌شوید.