از فعالان شعارنویسی و پخش اعلامیه علیه رژیم شاهنشاهی بود

در کوران تظاهرات انقلابی مردم در شهرستان شوش دانیال(ع) همپای دیگر مردم انقلابی حضوری فعال داشت و به شعار نویسی و پخش اعلامیه علیه رژیم شاهنشاهی می‌پرداخت. آنچه خواندید بخشی از زمانه شهید «احمد خیاط مقدس» است که در ادامه می‌خوانید.

کد خبر: ۵۲۸۱۳۹

دوشنبه - ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 11 November

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید والامقام احمد خیاط‌مقدس، یادگار «غلامحسین» در تاریخ بیست و یکم اردیبشت ماه سال ۱۳۳۲ در خانوادهای نسبتاً کم بضاعت در شهرستان دزفول دیده به جهان گشود. او در همان دوران کودکی برای کسب علم و دانش راهی مدرسه گردید و تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در همان شهرستان دزفول به پایان رسانید و در دوران تحصیلی متوسطه، مبارزات خود را علیه رژیم ستمشاهی آغاز نمود.

شهید خیاط‌مقدس پس از اعلام خبر مرگ جهان پهلوان تختی، با تصویر نشاندن چهره‌ی ایشان و نصب آن در مغازه‌ی پدر بزرگوارش، ارادت خود را به این قهرمان ملی و مردمی کشورمان نشان داد. ایشان پس اخذ مدرک دیپلم، راهی دانشگاه اصفهان شد و در رشته‌ی علوم آزمایشگاهی به کسب علم پرداخت.

بیشتر بخوانید: کتاب «لاله‌های اندیشه» روانه بازار نشر شد

سپس دوره‌ی خدمت خود را در یکی از روستاهای محروم اطراف ایلام به پایان رسانید. ایشان در کوران تظاهرات انقلابی مردم در شهرستان شوش دانیال(ع) همپای دیگر مردم انقلابی حضوری فعال داشت و به شعار نویسی و پخش اعلامیه علیه رژیم شاهنشاهی می‌پرداخت.

شهید خیاط‌مقدس پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در دوران جنگ تحمیلی بارها جهت حضور در میدان نبرد اعلام آمادگی نمود. اما به علت نیاز بیمارستان به تجربیات ایشان، به صورت تمام وقت در بیمارستان افشار به رسیدگی از مجروحان و محرومان این شهر پرداخت و هیچگاه از شهر خارج نشد.

او در تمام عمر پر برکت خود یار و غمخوار مستضعفان بود و سرانجام در تاریخ دوم آبان سال ۱۳۶۰ در حین کمک به مجروحان جنگی بر اثر اصابت موشک دژخیمان بعثی، به مقام والای شهادت نائل گشت و پیکر پاکش در گلزار شهدای شهید آباد دزفول به خاک سپرده شد. گفتنی است از این شهید گرانقدر دو فرزند به یادگار باقی مانده است.

خصوصیات اخلاقی شهید به نقل از خانواده

خاطرات ما از شهید، مشترک است و حضور ایشان برای خانواده‌ی بسیار پُر رنگ و تأثیر گذار بود و شهید عزیزمان همیشه از لحاظ مادی و معنوی پشتیبانی برای خانواده‌ بود و دلسوز و راهنمای خوبی برای خواهر و برادران کوچک ترمان بود و تا جایی که در توان داشت در خدمت به پدر و مادرمان بسیار کوشا بود.

انتهای پیام/