به مناسبت سالگرد شهادت شهید باقری منتشر می‌شود؛

خاطره|شهید باقری چشمه سار فضیلت

دوست و همرزم فرمانده شهید "غلامحسین افشردی" در خاطره‌ای از او می‌گوید: «اوایل سال 1360 بود بعضی از بچه های دور اندیش سپاه صحبت از نوشتن وقایع جنگ را پیش آوردند. از آن به بعد روایت وقایع جنگ به صورت جدی شروع شد. من هم این کار را شروع کردم. کار مهم و با ارزشی بود که تقریبا همه فرمانده‌های رده بالا و مسئولین، ارزش این کار را می‌دانستند در یکی از عملیات‌ها بود که... » ادامه این خاطره از شهید "حسن باقری" را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ می‌خوانید.

کد خبر: ۵۲۸۰۱۴

شنبه - ۰۹ بهمن ۱۴۰۰ / 1400 09 November

به گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، شهید غلامحسین افشردی (معروف به حسن باقری) بیست و پنجم اسفندماه سال 1334 در تهران دیده به جهان گشود. پدرش مجید و مادرش کبری نام داشت. او از فرماندهان ارشد دفاع مقدس بود که بسیاری از عملیات‌های دفاع مقدس با طرح و برنامه ریزی ایشان صورت گرفت. از ایشان یک فرزند دختر به یادگار مانده است.

دوست و همرزم شهید "حسن باقری" در خاطره‌ای از او روایت می‌کند:

« اوایل سال 1360 بود بعضی از بچه های دور اندیش سپاه صحبت از نوشتن وقایع جنگ را پیش آوردند. از آن به بعد روایت وقایع جنگ به صورت جدی شروع شد.

من هم این کار را شروع کردم. کار مهم و با ارزشی بود که تقریبا همه فرمانده‌های رده بالا و مسئولین، ارزش این کار را می‌دانستند. ابتدا با فرمانده ها مصاحبه می کردیم و بعد تصمیم گرفتیم همزمان با انجام عملیات، مکالمه فرمانده ها که از طریق بی سیم با هم انجام می‎دادند را نیز ضبط کنیم.

در عملیات «ثامن الائمه» و «طریق القدس» 10 نوار به مسئول بی سیم دادیم تا بعد از ضبط به ما برگرداند. بعد از عملیات به سراغ مسئول بی سیم رفتیم و سراغ نوارها را گرفتیم، گفت؛ یکی از فرمانده ها آن‌ها را گرفت و گفت این نوارها مطالب مهمی دارند که نباید دست کسی بیفتد.

هر چه توضیح دادیم که نوارها را پیش خودمان نگه می‌داریم و جایی پخش نمی شود، کسی حرفمان را گوش نکرد، رفتیم پیش حاج محسن گلایه کردیم و تمام ماجرا را برایش تعریف کردیم، حاج محسین خودش یکی از مشوقین ما برای انجام این کار برود، سریع جلسه ای ترتیب داد، تا موضوع بررسی شود شهید باقری هم در آن جلسه بود.

نوبت به او که رسید، گفت؛ اگر این برادران مورد اعتماد هستند، پس چرا کنار باشند و در حین عملیات وقایع را ثبت نکنند؟
همین چند کلام باقری، از آن‌جایی که ساده بود و منطق قوی داشت، همه را متقاعد کرد.

نتیجه همین چند کمله حرف باقری این شد، که کار ضبط و ثبت وقایع جنگ، جدی تر از قبل ادامه پیدا کند و در همان جلسه قرار شد اسناد، مدارک و نقشه های جنگ را بعد از هر عملیات در اختیار ما قرار می‌‎دادند.

انتهای پیام/