وصيت‌نامه شهيد «رسول مسروری جهرمی»

دوست دارم برادر و خواهرانم تربیتی چون ائمه داشته باشند

شهید رسول مسروری در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «دوست دارم که برادران و خواهرانم را همچون حسين(ع) و فاطمه(س) تربيت شوند و نمازشان را هيچ وقت ترک نکنند.»

کد خبر: ۵۲۷۱۰۲

چهارشنبه - ۲۹ دی ۱۴۰۰ / 1400 29 October

به گزارش نوید شاهد، شهید «رسول مسروری جهرمی» فرزند «محمد»، 8 اسفند 1347 در داراب فارس دیده به جهان گشود. این شهید والامقام، 29 دی 1365 در عملیات کربلای 5، در منطقه عملیاتی شلمچه بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید مسروری را می‌خوانیم.

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان. با درود و سلام به رهبر کبير انقلاب اسلامی و سلام به ارواح طيبه شهدای انقلاب اسلامی از صدر اسلام تا کنون، مخصوصا شهدای جنگ تحميلی که با نثار جان و خون خود درخت اسلام را ياری کردند تا سرحد شهادت. من وظيفه خود دانستم که تا آخرين نفس راه اين عزيزان را ادامه دهم.

خدایا من برای یاری دین تو به جبهه می‌روم

خدايا! خودت شاهد باش که من خالصانه از شهرمان به مقصد جبهه در آمدم و از همان جا گفتم خدايا من برای رضای تو و دفاع از اسلام و ميهنم به جبهه می‌روم پس ياريم کن تا آن جايی که می‌توانم براي اسلام بجنگم. خدايا! من بعد از يک عمر گناه و معصيت به سوی تو آمدم، التماست می‌کنم که مرا به درگاه خود بپذير و شهادت در راه خودت را نصيبم گردان.

خدايا! همه گناهان من به اندازه يک دانه گندم از محبت‌ها و بخشش تو نمی‌شود چرا که خيلی مهربان و بخشنده‌ای. از تو خواهش می‌کنم که مرا ببخشی و به درگاهت بپذيری.

خدايا! در اين غروب غمگين دلم گرفته و از اعماق قلبم و با دل و جان می‌گويم: «الهم الرزقنا توفيق الشهادة فی سبيلک». خدايا! دست ظالمان را از سر مردم محروم ايران کوتاه بگردان، همه آنها را نابود کن و مگذار که بتوانند ضربه‌ای به اين انقلاب وارد کنند. همه جوان‌ها را به راه راست هدايت فرما تا راه حسين(ع) و رهروان او را ادامه دهند و به پدر و مادرهای شهيد صبر بده که در سوگ عزيزانشان صبور باشند.

در مرگ من صبر پیشه کنید

از برادران و خواهران دانش‌آموز هم می‌خواهم که به درسشان ادامه دهند تا بتوانند کشور را از وابستگی اقتصادی رها کنند و هميشه هم به فکر دنيا و هم به فکر آخرت خود باشند.

پدر و مادر عزیزم! در مرگ من هرگز گريه مکنيد و صبر پيشه کنید و کاری نکنيد که موجب خوشحالی دشمن شود. از اين که پسرتان در راه خدا شهيد شده افتخار کنيد و شکر خداي را به جا بياوريد که راهی رفتم که موجب سرافرازی شما شد. دوست دارم که برادران و خواهرانم را همچون حسين(ع) و فاطمه(س) تربيت شوند و نمازشان را هيچ وقت ترک نکنند.

خواهر عزيزم! هرگز در مرگ من شيون مکن که دشمن را با اين کارت خوشحال می‌کنی و سعی کن به مادرم دلداری بدهی. از تو می‌خواهم که همه کارهايت برای رضای خدا باشد.

برادران عزيزم! سعی کنيد راه مرا ادامه دهيد و سعی کنيد با منافقين هم‌نشين نشويد که خدای ناکرده شما را از راه به انحراف بکشانند.

خداحافظ شما