زندگی نامه و خاطرات/ دانش آموز شهید؛

میز ما سنگر و قلم ما تفنگ است

در زندگی نامه شهید مهدی بابایی دانش آموز مدرسه قطب رانوندی، متن انشای کلاس را اینگونه نوشته است: میز ما سنگر است و قلم ما تفنگ است و با نوشتن کلمه ی مرگ بر صدام تیری بر پشت ابرقدرت ها زدیم. در ادامه انشای این شهید دانش آموز را می خوانید.

کد خبر: ۵۲۶۶۶۵

يکشنبه - ۲۶ دی ۱۴۰۰ / 1400 26 October

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید مهدی بابایی در تاریخ پانزدهم شهریور ماه 1354، در شهر مقدس قم بدنیا آمد.

این شهید والامقام عضو چند شهید معروف گروه سرود مدرسه قطب راوندی در محله سه راه بازار است که ساعتی پس از تمرین سرود براثر بمباران رژیم بعث عراق، در قم به شهادت رسیدند.

وی به همراه نه دانش آموز شهید و مربی شهیدشان که دوستان مهدی بودند، در تاریخ یکم بهمن ماه 1365، در گلزار شهدای علی بن جعفر قم به خاک سپرده شدند.

انشای شهید مهدی بابایی که در کلاس انشاء دوره دبستان نوشته است را می خوانید.

موضوع انشاء: «هر چه درباره جمله ی مدرسه سنگر است بنویسید.»

به نام خدا و با سلام و درود به امام خمینی و  رزمندگان غیور اسلام که در جبهه ها فداکاری می کنند انشای خود را آغاز می کنم :

شهید بابایی این گونه قلم زده است؛

مدرسه سنگری است که ما دانش آموزان در آن درس می خوانیم.

میز ما سنگر است و قلم ما تفنگ است و با نوشتن کلمه ی مرگ بر صدام تیری بر پشت ابرقدرت ها زدیم.

وظیفه ی ما این است که به حرف های آموزگار مان گوش کنیم و درس بخوانیم.

ما در مدرسه درس می خوانیم اما رزمندگان در جبهه، درس ایمان و فداکاری می آموزند.

آن ها درس و کلاس و آرامش را به کنار گذاشته اند و به جبهه های جنوب و غرب رفته اند.

در بعضی از جاها سرما و در بعضی جاها گرما را به جان می خرند؛ پس ما باید در پشت سنگر دوم درس بخوانیم و با نمرات خوب قبول شویم.

شهید بابایی در موضوع انشاء چگونه می توانیم دانش آموز خوبی باشیم؟ نوشته است؛

یک دانش آموز خوب باید در خانه تکالیف را انجام دهد و مرتب و منظم باشد.

همان طور که  رزمندگان ما در جبهه با بعثی های کافر می جنگند تا ما و مردم در آسایش باشیم، وظیفه ی ما این است که در پشت جبهه با درس خواندن راه آنان را ادامه دهیم و پیرو آن ها باشیم.

ما باید درس هایمان را بخوانیم تا دانش آموز خوبی باشیم و در آخر سال با نمره های خوب قبول شویم و اگر درس هایمان را کنار بگذاریم تا روی هم انباشته شود، در آخر سال با نمره های بد و مردود رو به رو می شویم و در همان کلاس قبلی و همان میز قبلی خواهیم ماند و همیشه نا راحت ناراحت و پشیمان خواهیم بود.