دلنوشته| بعد از تو دنیاپرستان نیز به دنیاشان رسیدند!

«سمیه مقصودی» فرزند «شهید نورالله مقصودی» در سالگرد شهادت پدرش نوشت: «بعد از تو دنیاپرستان نیز به دنیاشان رسیدند. پر و بال شهادت را داشتی و چه زیبا به سوی معشوقت پر گشودی.»

کد خبر: ۵۲۶۵۹۰

چهارشنبه - ۲۲ دی ۱۴۰۰ / 1400 22 October

به گزارش نوید شاهد البرز؛ «سمیه مقصودی» فرزند «شهید نورالله مقصودی»، دانشجوی دکتری رشته مدیریت آموزشی در سالروز شهادت پدرشهیدش دلنوشته ای را تقدیم مخاطبان نوید شاهد البرز می کند.

«پدرعزیزم، بابا نوری من سلام!

اکنون که این دلنوشته را تقدیمت می کنم
می‌دانم هرآنچه را که در قلب دارم می شنوی.
می‌دانم این عشقی که از تو در دل دارم را تو نهادینه کرده ای.
پدرم، بابا نوری من، نور تو در آسمان‌ها می درخشد ...
نوری که تاریک‌ترین راه را برایم روشن می کند، پدر عزیزم وصیت‌نامه سرشار از عرفانت را بارها خوانده ام، جز نور و زیبایی نیست و هر بار که می خوانم با خود می گویم ما «رایت الا جمیلا ...»
پدرم عزیزم، چقدر زیبا معرفی می کنی جبهه را به دانشگاه تشبیه نمودی، آری، جبهه برایت دانشگاه عرفان الهی بود، دانشگاهی که درس معارف و خودشناسی را به تو آموخت و در آخر شاگرد ممتاز دانشگاه شدی...
بابا نوری عزیزم، تو به آنچه می‌خواستی رسیدی، تو در نگاه زیبایت در صدای دلنشینت خدا را داشتی و به عشقی که می‌خواستی رسیدی ...
بعد از تو دنیاپرستان نیز به دنیاشان رسیدن...
پر و بال شهادت را داشتی و چه زیبا به سوی معشوقت پر گشودی.
پدر عزیزم شهادت برازنده ات بود و جز شهادت آرزویی نداشتی.
و چه زیبا به شهادت رسیدی در ایام فاطمیه،شلمچه ، عملیات کربلایی پنج با رمز یا زهرا (س) و شهادت با اصابت خمپاره به پهلو در سن هجده سالگی، چقدر زیبا باحضرت زهرا سلام الله انس داشتی که این‌گونه حضرت مادر تو را خریدار شد...

نوش جانت پدرم، اما گه گاهی به من خسته هم کن نظری....
پدرم با اینکه دوری و دلتنگی‎ات هر لحظه مرا می کشد اما نگاهت ما را بس...

جانم به فدای حضرت رقیه (س) ...

شفاعت کن مرا ، یاد کن مرا هر شب جمعه نزد اربابت ....
دوست داشتم هر روز روی ماهت را می دیدم...
پدرم کم داشتن تو ،کم نیست ، درد است ...
درد نبودن سایه تو بر سرم، تمام وجودم را می لرزاند
جای خالیت را هیچ کس نمی تواند پر کند، هیچ کس !...
اما هر بار...
با خود می گویم که اشکهایم را می بینی ...
صدایم را می شنوی و مثل کوه پشتم هستی...
پدرم قلب پر از دردم نوید بودنت را می دهد...
و می‌دانم که هستی ...
با تمام وجود صدایت می‌زنم پدر عزیزم دستم را بگیر...
دستم را بگیر که دست تو بلندترین دستی است که مرا به آسمان می رساند...
پدرم نفس‌هایم به شماره می افتد هربار که دل تنگت می‌شوم...
اما به تو و راهی که رفتی ایمان دارم و عاشقانه تو را می ستایم...
به امید روزی که به دیدار تو نائل گردم... دوستت دارم پدرم شهادتت مبارک»

انتهای پیام/