مدال شهادت

هم‌رزم شهید «محمدعلی مشهد» نقل می‌کند: «وقتی در عملیات والفجر مقدماتی زخمی شد، نیروها امید خود را از دست دادند. فرمانده زیرکی بود. برای آن که روحیه نیروها حفظ شود به شوخی گفت: این ترکش یک مدال از طرف خداست!» نوید شاهد سمنان در سالروز شهادت، در چهار بخش خاطراتی از این شهید گرانقدر را برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند که توجه شما را به قسمت دوم این خاطرات جلب می‌کنیم.

کد خبر: ۵۲۶۴۰۳

سه‌شنبه - ۲۱ دی ۱۴۰۰ / 1400 21 October

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید محمدعلی مشهد دوم فروردین ۱۳۴۳ در روستای امیرآباد از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش رمضانعلی و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست و دوم دی ۱۳۶۵ با سمت فرمانده گردان در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

مدال شهادت

در چند عملیات کنار محمدعلی بودم. همیشه آرزوی شهادت داشت. وقتی در عملیات والفجر مقدماتی زخمی شد، نیروها امید خود را از دست دادند. فرمانده زیرکی بود. برای آن که روحیه نیروها حفظ شود به شوخی گفت: «این ترکش یک مدال از طرف خداست! یعنی دیگه ما رفتنی هستیم!»

(به نقل از هم‌رزم شهید، رمضانعلی ملکی)

بیشتر بخوانید: دعا کن اولین شهید گردان باشم

اتاقی که حاجت می‌دهد

در یک اتاق وسایل او بود. نماز و قرآن را در آنجا می‌خواند. در جریان انقلاب اگر اعلامیه‌ای می‌آورد، آنجا مرتب و دسته‌بندی می‌کرد تا برای پخش آماده باشند. هر وقت از جبهه به مرخصی می‌آمد، با دوستان خود در آن اتاق جمع می‌شدند. چند سال بعد از شهادتش، اگر حاجتی داشته باشیم به اتاق او می‌رویم دعا می‌کنیم و او را برای شفاعت‌خواهی صدا می‌زنیم. او هم ما را دست خالی برنمی‌گرداند.

(به نقل از مادر شهید)

محمدعلی هیچ‌وقت دخترش را زودتر از بچه‌های شهید نبوسید

همسرم شهید شده بود. با محمدعلی ازدواج کردم. آرامش را در کنارش احساس می‌کردم. از همسر قبلی‌ام که شهید شده بود نیز فرزند داشتم. محمدعلی هیچ‌وقت دخترش را زودتر از بچه‌های شهید نمی‌بوسید.

با شهید شدن او دوباره تنها شدیم. وصیت‌نامه‌اش را که خواندم نوشته بود: «حال که مشیت خدا بر این قرار گرفت که دوباره مورد امتحان قرار بگیری، با صبر، استقامت و شکیبایی راه سعادت اخروی و دنیوی رو بهتر برای خود هموار کن و امیدوار به لقای حضرتش باش!»

(به نقل ار همسر شهید)

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی