وصیت نامه و دست نوشته شهید «جعفر جعفری آلام»

بر پیکر افسرده و پوسیده دشمن بتازید

در این وصیت نامه آمده است: بر خصم فرصت نداده و بر پیکر افسرده و پوسیده او بتازید تا ظلم و بیداد به یاری خداوند از بین برود.

کد خبر: ۵۲۶۳۸۰

چهارشنبه - ۲۲ دی ۱۴۰۰ / 1400 22 October

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید جعفر جعفری آلام در چهارم شهریور ماه ۱۳۴۹ در شهرستان بهار به دنیا آمد. پدرش رمضانعلی و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و سپس به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. دوازدهم بهمن ماه ۱۳۶۶ در ماووت عراق براثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.
در وصیت نامه این شهید می‌خوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِینَ جَاهَدُوا مِنْکُمْ وَیَعْلَمَ الصَّابِرِینَ
آیا گمان می‌کند که به بهشت داخل می‌شوید و حال آنکه خداوند آنان را که در راه او جهاد کردند و استقامت ورزیدند نمی‌شناسند. سوره آل عمران آیه ۱۴۲
با درود و سلام به محضر مبارک، ولی امر حضرت حجت امام زمان آن غایب منتظر ظهور و منجی بشریت و با سلام به امام امت این مرد وارسته و زاهد به تمام معنا، کسی که زمینه ساز ظهور و دشمن ستمگران است و با درود و سلام به ارواح پاک و مطهر شهدا که با ایثار جان به راه حق، قفس تن را شکسته و برای رضای دوست عاشقانه دل از دنیا بریده و به لقاء الله پیوستند.
بار خدایا تو شاهدی که آه مظلومان به عرش رسیده در عالم ظلم بیداد می‌کند و در هر گوشه و اطراف زمین ستمگری بر عده‌ای بی توان ستم روا می‌دارند و آه آنان فریادرس می‌خواهد و شاهدی که با آگاهی و بینش کاملی قدم در طریق و پویش این راه گذاشته ام و به نبردگاه حق علیه باطل آمده ام تا آنچه در توانم دارم برای احیا و اعتلای حق به کار بندم و جانانه و مشتاقانه جان خویش تقدیم حضرت حق کنم تا شاید با نثار خون بر پیکره انقلاب درختش را آبیاری کرده و، چون عاشق چنین وصالی به معبودم هستم به آرزویم برسم.
پس خدایا مرا یاری ده که وجودم را برای انجام تکلیف به کار ببندم و در آخر بر من منت بگذار و جانم بستان و مرا لایق مهمانی خودت گردان. الهی غم یاران از دست رفته ام در وجودم زبانه می‌کشد و بسان پیاله‌ای لبریز می‌گردد و طغیان می‌کند.‌ای خالق من چقدر عاشق و شیفته آنم که با جان دادن به راه رضایت تو در جمع یارانم بروم و از این اندوه فراق به در آیم و، اما پدر و مادرم در شهادتم اندوهگین مباشید و با رضایت دل توجه کنید که مرا چگونه آزاد پروردید و، چون علی اکبر روانه میدانم کردید تا به ندای حسین زمان جزء لبیک گویان باشم.
پدر و مادرم می‌دانم چه زحمات زیادی برای بزرگ کردن من تحمل کرده اید، اما می‌بایست در این ورطه قدم می‌گذاشتم تا امام تنها نماند، از شما و تمام دوستان و آشنایان تقاضای عاجزانه دارم که مرا ببخشید و حلالم نمائید و همواره پشتیبان و وفادار امام باشید و بر خصم فرصت نداده و بر پیکر افسرده و پوسیده او بتازید تا ظلم و بیداد به یاری خداوند از بین برود و بر خواهران و برادرانم وصیت می‌کنم در دوری من ناراحت نباشند و بر مصیبت ابی عبدالله گریه کنند و بر این غم صبور باشند. به امید پیروزی تمامی حق بر تمامی باطل
عاشق شهادت و دلباخته حسین جعفر جعفری