وصیت نامه و دست نوشته «قدیر جمشیدی»

پیام خون شهیدان را پاس بدارید

در این وصیت نامه آمده است:‌ ای پیام رسانان خون هزاران شهید، پاس بدارید این خون‌ها را، قدر بدانید این زحمت‌ها را، پاس بدارید پیام خون شهیدان را، قرآن را بخوانید و به آن عمل کنید.

کد خبر: ۵۲۶۳۳۸

سه‌شنبه - ۲۱ دی ۱۴۰۰ / 1400 21 October

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید قدیر جمشیدی در پنجم مرداد ماه ۱۳۴۸ در شهر مهاجران از توابع شهرستان بهار به دنیا آمد. پدرش محمدحسن و مادرش کبرا نام داشت. خواندن و نوشتن نمی‌دانست. کشاورز بود. در سال ۱۳۶۴ ازدواج کرد سپس به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و نهم بهمن ماه ۱۳۶۴ در فاو عراق براثر اصابت ترکش به شهادت رسید. تاکنون اثری از پیکرش به دست نیامده است.
در وصیت نامه این شهید می‌خوانیم:
بسمه تعالی
کسانی که در راه خدا کشته شده اند مرده نپندارید که آن‌ها زنده اند و نزد خدای خویش روزی می‌خورند.
بار خدایا، مردنم در راهت قرار ده و در روز محشر مرا با نزدیکان درگاهت محشور بفرما.
امت حزب الله پیرو خط امام باشید و به مصداق آیه شریفه «أَطیعُوا اللَّهَ وَأَطیعُوا الرَّسولَ وَأُولِی الأَمرِ مِنکُم» همیشه پیرو خط ولایت فقیه باشید. برادران حزب الله مبادا اسلحه مرا زمین بگذارید که دشمن خدا هم همین را می‌خواهد و از شما می‌خواهم که پیرو خط روحانیت متعهد و مسئول پیروی کنید چرا که چراغ و راهنمای انسان‌ها هستند.
عزیزان من سفارش باد شما را بر برپایی نماز و به گفته امام مسجد‌ها را پر کنید و تا می‌توانید نماز جماعت بخوانید و آن را سبک نشمارید و اینک‌ای نسل‌های آینده،‌ای تعهدگران استقلال،‌ای پیام رسانان خون هزاران شهید، پاس بدارید این خون‌ها را، قدر بدانید این زحمت‌ها را، پاس بدارید پیام خون شهیدان را، قرآن را بخوانید و به آن عمل کنید.
برادر و مادر عزیزم این را بدانید که می‌دانید تمام کسانی که در سنگر‌های اسلام دفاع می‌کردند چشم هایشان از شدت اشکی که به عشق و خوف خدا ریخته بود صدمه دیده، شکم هایشان از روزه‌های فراوان لاغر شده و لب هایشان از دعا خشکیده و رخسارشان از بیداری‌های شبانه زرد گشت، اما به چهره‌های آنان همواره غبار پر طراوت نشسته بود.
آری برادران من این چنین کسانی بودند که رفتند پس براستی سزاروار است که تشنه دیدارشان باشم و مادرم هر وقت به یاد من افتادی یاد آن مادران فرزند در آغوش را که به سوی گلوله‌های مسلسل شتافتند به یاد آر.
برادران و خواهران و پدر و مادر عزیزم؛ مبادا در سوگم گریه کنید و اگر خواستید گریه کنید به یاد علی اصغر و علی اکبر گریه کنید، مبادا از جنگ و دفاع دست بکشید، تمام مسلمانان باید به جبهه‌ها بروند و جبهه‌ها را خالی نکنید در این لحظات اخر از شما می‌خواهم که مرا حلال کنید و از خدا برایم طلب مغفرت نمایید.۵/۹/۶۴