در وصیت‌نامه شهید ابوالقاسم

ایمان و هدفم را نتوانستند از من بگیرند

شهید «علی‌رضا ابوالقاسم» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «چشم ها، دست ها و پاها و قلب و سينه و سرم را از من گرفته اند امّا يك چيز را نتوانسته اند بگيرند و آن ايمان و هدفم است كه عشق به الله و معشوقم و به مطلق جهان هستي و عشق به شهادت و عشق به امام و اسلام است.»

کد خبر: ۵۲۶۲۴۰

يکشنبه - ۱۹ دی ۱۴۰۰ / 1400 19 October

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید علیرضا ابوالقاسم، دهم دي 1347، در شهرستان ري به دنيا آمد. پدرش يونس، سرايدار بود و مادرش بتول نام داشت. خواندن و نوشتن نمي‌دانست. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. بيست و یکم تير 1367، در هزار قله مريوان به شهادت رسيد. اثري از پیکرش به دست نيامد.

فرازی از وصیت نامه شهیدعلیرضا ابوالقاسم را در ادامه بخوانید.

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و ياري مستضعفان و در هم كوبنده مستكبران و با سلام و درود به رهبركبير انقلاب اسلامي ايران امام خميني.

خود را براي تحمّل رنج ها و مصيبت ها و ناكامي ها و ناروايي ها آماده سازيد و دل قوي داريد كه قادر يكتا پشتيبان و نگهبان شماست و تنها اوست كه شما را از شرّ دشمنان نجات مي بخشد و عاقبت شما را به خير مي گرداند و دشمنان شما و انواع عذاب ها و شكست ها دچار مي‌گرداند. اين مصيبت‌ها و سختي ها زودگذر و تمام شدني است ولي به پاداش اين جانفشاني‌ها و فداكاري ها به نعمت هاي ابدي و بي پايان خداوندي خواهيد رسيد و بر كرامت و بزرگواري تكيه خواهد زد. اگر مي خواهيد در مقام و عظمت شما خللي وارد نشود هيچ گاه زبان به شكايت نگشاييد. آنچه را كه از قدر و منزلت الهي شما مي كاهد بر زبان نياوريد.

اي جوانان! نكند در رختخواب ذلّت بميريد كه حسين(ع) در ميدان نبرد شهيد شد. اي جوانان! مبادا در غفلت بميريد كه علي (ع) در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بي‌تفاوتي بميريد كه علي اكبر(ع) حسين در راه حسين (ع) و با هدف شهيد شد. اي مادران! مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيري كنيد كه فردا در محضر خدا نمي توانيد جواب زينب را بدهيد كه تحمّل آن شهيد را نمود همه مثل خاندان وهب جوانتان را به جبهه هاي نبرد بفرستيد و حتي جسد او را هم تحويل نگيريد ،زيرا مادر وهب فرمود سري را كه در راه خدا داده ام پس نمي گيرم. برادران دعا را از ياد نبريد كه بهترين درمان ها براي تسكين دردهاست و هميشه به ياد خدا باشيد و در راه او قدم برداريد و هرگز دشمنان بين ما تفرقه نياندازند و شما را از روحانيّت متعهّد جدا نكنند كه اگر چنين كردند روز بدبختي مسلمانان و روز جشن ابرقدرت هاست حضورتان را در جبهه هاي حق بر عليه باطل ثابت نگه داريد. در امام بيشتر دقيق شويد و سعي كنيد عظمت او را بيابيد و خود را تسليم او سازيد و صداقت و اخلاص خود را همچنان حفظ كنيد. اگر فيض شهادت نصيبم گشت آنان كه پيرو خطّ سرخ امام خميني نيستند و به ولايت اعتقاد ندارند بر من نگريند و بر جنازه من حاضر نشوند امّا باشد كه دیدن شهيد آنان را نيز متحوّل سازد و به رحمت الهي نزديكشان كند.

خدايا! بارالها! معبودا! معشوقا! مولايم! منِ ضعيف و ناتوان دوست دارم، چشمانم را دشمن در اوج دردش زحلقه در بُستان در آورد و دست هايم را در تنگه‌ی چزّابه قطع كند، پاهايم را در خونين شهر از بدن جدا سازد و قلبم را در سوسنگرد آماج رگبارهايش كند و سرم را در شلمچه از تن جدا نمايد تا در كمال فشار و آزار دشمنان مكتبم ببينند كه گرچه چشم ها، دست ها و پاها و قلب و سينه و سرم را از من گرفته اند امّا يك چيز را نتوانسته اند بگيرند و آن ايمان و هدفم است كه عشق به الله و معشوقم و به مطلق جهان هستي و عشق به شهادت و عشق به امام و اسلام است.

خدايا! جندالله را كه با سوگند به ثارالله در لشگر روح الله براي شكست عدوالله و استقرار حزب الله زمينه ساز امّت جهاني بقيه الله است حمايت كن. والسّلام عليكم و رحمه الله و بركاته. خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدي خميني را نگهدار، از عمر ما بكاه و بر عمر او بيفزاي، رزمندگان اسلام پيروزشان بگردان.

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

پيام شهيد: اي جوانان! نكند در رختخواب ذلّت بميريد كه حسين(ع)  در ميدان نبرد شهيد شد. اي جوانان! مبادا در غفلت بميريد كه علي در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بي تفاوتي بميريد كه علي اكبرعلیه السّلام در راه حسين علیه السّلام  و با هدف شهيد شد.

شاهد حديثی: قال امام حسين عليه السّلام : ما أَهوَنَ المَوتَ عَلى سَبيلِ نَيلِ العِزِّ وَإِحياءِ الحَقِّ لَيسَ المَوتُ فى سَبيلِ العِزِّ إِلاّحَياةً خالِدَةً وَلَيسَتِ الحَياةُ مَعَ الذُّلِّ إِلاَّ المَوتَ الَّذى لاحَياةَ مَعَهُ. (احقاق الحق، ج11، ص601)

امام حسین علیه السّلام فرمودند: چه آسان است مرگى كه در راه رسيدن به عزّت و احياى حق باشد، مرگ عزّتمندانه جز زندگى جاويد و زندگى ذليلانه جز مرگ هميشگى نيست.

انتهای پیام/