آیین نقد و بررسی کتاب «درگاه این خانه بوسیدنی است» برگزار شد

آیین نقد و بررسی کتاب «درگاه این خانه بوسیدنی است: روایت داستانی مادر شهیدان داوود، رسول، و علیرضا خالقی‌پور» در راستای پاسداشت مقام شامخ مادران معظم شهدا یکشنبه 12 دی‌ماه 1400 با حضور نویسنده کتاب و خانواده‌های معظم شهدا در کتابخانه مرکزی پارک شهر برگزار شد.

کد خبر: ۵۲۵۵۰۸

دوشنبه - ۱۳ دی ۱۴۰۰ / 1400 13 October

به گزارش خبرنگار نوید شاهد، آیین نقد و بررسی کتاب «درگاه این خانه بوسیدنی است: روایت داستانی حاجیه خانم فروغ منهی مادر شهیدان داوود، رسول و علیرضا خالقی‌پور» نوشته زينب عرفانيان از انتشارات شهید کاظمی، با حضور نویسنده اثر، چهره های فرهنگي، خانواده معظم شهدا و برخی شاعران برجسته در سالن جلسات کتابخانه مرکزی پارک شهر برگزار شد.

دکتر رحیم نریمانی، مدیر کل اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران در آیین پاسداشت مقام شامخ مادران معظم شهدا گفت: ما 88هزار مادر شهید و حدود 43هزار پدر شهید در قید حیات داریم که بهترین منبع برای بیان خاطرات، سبک زندگی و روش تربیت فرزندانشان هستند. مادران شهدا خود یک رسانه هستند و کتاب در این فرایند به عنوان یکی از ابزارهاست و هنر نیز بایستی به کار گرفته شود، که شعر هنر والایی بر بازنمایی حماسه مادران و پدران شهدا است. گاهی اوقات بیان این خاطرات، در قالب رسانه نمی‌گنجد در آن زمان خود کتاب باید حرف دل‌های سوخته این مادران و پدر را به زبان آورد. ما در بنیاد شهید و امور ایثارگران با همکاری صدا و سیما تا امروز 45هزار خاطره از والدین شهدا ثبت و ضبط کرده‌ایم. 2000 کتاب در این زمینه چاپ شده که مورد حمایت بنیاد شهید و امور ایثارگران قرار گرفته است. از جمله اقدامات بنیاد شهید، حمایت از نسل جوان در زمینه نویسندگی است که آن‌ها را نوقلمان می‌نامیم.

بیشتر بخوانید: «درگاه این خانه بوسیدنی است»، روایت خاطرات یکی از مادران مرد آفرین

مهدی توکلیان مدیرکل روابط عمومی و امور بین الملل نهاد کتابخانه عمومی کل کشور نیز توضیح داد: هنرمندان، سربازان رسانه‌ای هستند که در جبهه هنر می‌جنگند و به تعبیر حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای که فرمودند: «جنگ امروز دنیا جنگ رسانه‌ای است.» هنرمندان ما در این جنگ رسانه‌ای نقش آفرینی می‌کنند و تلاش نویسندگان در روایت زندگی عاشقانه و مادرانه شهدا و خانواده معظم آنان ستودنی است. تقریظ رهبری بر کتاب تنها گریه کن، ثابت کرد که حتما نباید چهره‌های شناخته شده در فضای فرهنگ و هنر و رسانه فعالیت کنند؛ بلکه چهره ناشناخته هم می‌تواند در این عرصه بدرخشد. این کتاب ثابت کرد نسل جوان به سمتی می‌رود که بتواند این شکاف بین نسلی را به واسطه زبانِ هنر از بین ببرد.