چه سرنوشتی در انتظارم است

شهيد "محمدرضا پروين" در وصیت خود می نویسد: «از همه کسانی که می توانند کمترين کاری انجام بدهند، بايد بيايند و در جبهه ها خدمت کنند. الآن که اين چند جمله را می نويسم نمی دانم که چه سرنوشتی...» متن کامل وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۲۴۹۰۵

سه‌شنبه - ۰۷ دی ۱۴۰۰ / 1400 07 October

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد "محمدرضا پروين" 3 دی ماه 1339 در خانواده ای مؤمن و مذهبی در آبادان دیده به جهان گشود. دوران ابتدايی و راهنمايی و دبیرستان را با موفقيت پشت سرگذاشت و موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. پدرش کارمند شرکت نفت بود و پس از بازنشستگی به اتفاق خانواده به شيراز مهاجرت کردند. با شروع جنگ تحميلی همواره در راه خدمت به جبهه تلاش می کرد و وظيفه شرعی و دينی خود را دفاع از اسلام می دانست.

سال 1359 به خیل سبزپوشان سپاه پاسداران پیوست و عازم جبهه نبرد شد. مسئوليت های متعددی در جبهه به او واگذار شد که خانواده پس از شهادتش از آن مسئوليت ها مطلع شدند. وی سرانجام 7 دی ماه 1361 در جاده آبادان ماهشهر هنگام انتقال نيروها به خط مقدم به دست منافقين و بعثيون اسير و به فيض رفيع شهادت نائل آمد.

متن وصیت نامه:

بسم الله الرحمن الرحيم «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ» به نام الله پاسدار حرمت خون شهيدان و با سلام و درود به تمامی شهيدان از بدو تاريخ تا کربلای حسين و از کربلای حسين تا کربلای خوزستان. با عرض سلام خدمت پدر و مادر و همسر و ديگر عزيزانم که ان شاالله در سلامتی کامل به سر می بريد و هيچ گونه ناراحتی از اين که ديگر نمی توانم پيش شما بيايم نداشته باشيد.

کشور، مورد هجوم دشمنان داخلی و خارجی

از پدر و مادر عزيزم عذرمی خواهم که نتوانستم زحمات چند ساله شما را جبران کنم و بسيار شرمنده ام. همسرم عذر می خواهم که نتوانستم در اين مدتی که از ازدواج مان می گذرد وظايف خودم را آن طور که بايد و شايد انجام دهم و نتوانستم که بيشتر در کنار شما باشم چون در اين زمان که انقلاب در مرحله ی حساس قرار گرفته و مورد هجوم دشمنان داخلی و خارجی می باشد به وجود همه ی جوانان مسلمان و مؤمن به انقلاب احتياج است .

چه سرنوشتی در انتظارم است

از همه کسانی که می توانند کمترين کاری انجام بدهند، بايد بيايند و در جبهه ها خدمت کنند. الآن که اين چند جمله را می نويسم نمی دانم که چه سرنوشتی در انتظارم نشسته است و اميدوارم خداوند من را هم از جمله شهيدان راه خودش به حساب آورد.

سلام بر شهيدان

تنها خواسته ای که دارم اين است که مرا در کنار ديگر برادرانم در آبادان به خاک بسپاريد. اين را هم بگويم که هيچ گونه قرضی به گردنم نيست و ديگر حرفی ندارم. به تمامی برادران و خواهران مؤمن و مسلمان و در خط امام سلام می رسانم. خداوند حافظ شما باشد. درود برخمينی، سلام بر شهيدان، مرگ بر آمريکا. محمدرضا پروين 3آبان ماه 1361 والسلام .

انتهای متن/