برگرفته از نامه‌های دانش‌آموزان به شهدا؛

شهید تکرار واژه عشق است

«دیوار هنوز هم عکس‌هایت را بر گردنش آویخته و به حرمت آخرین نگاهت، چشمانش را به روی پنجره بسته است، هنوز هم، چفیه و جانمازت را می‌شود از پشت همین چشم‌ها دید، چشم‌هایی که می‌خواهند فقط بگویند: شهید، یعنی تکرار واژه عشق است ...» ادامه این نامه را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۲۴۱۰۰

دوشنبه - ۲۹ آذر ۱۴۰۰ / 1400 29 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، نامه‌های دانش‌آموزان استان قزوین به شهدا تصویری از صداقت، صمیمیت، مهربانی، تعهد و تعبد نسل امروز در پاسداشت مقام و منزلت یاران دیروزشان ترسیم گردیده که در نوع خود قابل ستایش و خواندنی است.

شهید تکرار واژه عشق است

جواد روحانی از دانش‌آموزان استان قزوین است که طی نامه‌ای به شهدا این چنین می‌نویسد: برایت می‌نویسم که بدانی کبوترم را فرستادم تا بگوید: سلام! اینجا همه برای گفتن حرف دارند و من دنبال مفهومی برای شوق شهادت می‌گردم، لبریز از گفتن، سرشار از سکوت، می‌دانم روزی که اشک‌هایت را در بقچه دستی‌ات می‌پیچیدی و در سنگر تنهائیت پنهانش می‌کردی، روزی که صدای گریه‌هایت چیز دیگری برایم مبهم نبود، جانماز عشق را گستردی.

گفتی و گریستی، ولی التماس چشمانت چیز دیگری می‌گفت، از آنچه که بعد از هجوم غم برایت مانده بود، از تسبیحی که بی‌شرمانه، سکوتش را شکستند و چه بی‌آزار دستانت را برای دیدار یک عشق، نذر باران کردی، دیگر حتی آسمان هم برای نفی احساس تو بهانه‌ای ندارد و دیوار هنوز هم عکس‌هایت را بر گردنش آویخته و به حرمت آخرین نگاهت، چشمانش را به روی پنجره بسته است.

هنوز هم، چفیه و جانمازت را می‌شود از پشت همین چشم‌ها دید، چشم‌هایی که می‌خواهند فقط بگویند: شهید، یعنی تکرار واژه عشق است و برای اینکه بدانند به آن‌ها خواهم گفت: شهید همان معنای عشق است که من هر روز معنایش می‌کنم، ولی هر شب، همه کتاب‌هایم را به دنبال این مفهوم می‌گردم؛ و به یاد شعری که همیشه زیر لب زمزمه می‌کردی: اعتقاد من به پیوند غریب خاک و انسان نیست/ من به یک معراج بی‌برگشت خواهم رفت/ من دودمان خاکی‌ام را، دود خواهم کرد.

منبع: کتاب قاصدک (مجموعه نامه‌های یکصد دانش‌آموز به شهدا)