وصیتنامه شهید «حمید مرادی»؛

سعادت من در پیمودن راه امام حسین «ع» است

شهید «حمید مرادی» در وصیتنامه خود نوشته است: به الله سوگند من سعادت خویش را نمی یابم مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله الحسین (ع) که راه تمامی شهدای انقلاب اسلامی است.

کد خبر: ۵۲۴۰۸۲

دوشنبه - ۲۹ آذر ۱۴۰۰ / 1400 29 September

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید حمید مرادي، يكم خرداد 1348، در روستاي پيركه از توابع شهرستان الشتر به دنيا آمد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت. سي و يكم مرداد 1366، با سمت فرمانده گردان كميل در ماووت عراق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. مزار او در شهرستان زادگاهش واقع است.

وصیت نامه شهید حمید مرادی

بسم الله الرحمن الرحیم

بنام خدا که از اویم، برای اویم، هستیم برای اوست، رفتنم برای اوست و بازگشتم بسوی اوست.

من المومنین رجال صدقوا ما عاهدو االله علیه فمنهم من قضبی نحبه منهم من ینتظرو ما بدلوا تبدیلا

بعضی از آن مومنان بزرگ مردانی هستند که به عهد و پیمانی که با خدای خود بستند کاملا" وفا کرده اند بعضی هم بر آن عهد ایستادگی کرده اند تا در راه او شهید شدند و برخی با انتظار مقاومت کرده و به هیچ وجه عهد خود را تغییر ندادند.

شهادت هدیه ای است گرانبها از جانب خداوند تبارک و تعالی برای بندگان خالص خود که نصیب هر کسی نمی شود. انسان باید در راهی سیر کند که سعادتش در آن خط باشد و به الله سوگند من سعادت خویش را نمی یابم مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله الحسین (ع) که راه تمامی شهدای انقلاب اسلامی است. جهاد در راه خدا گذشتن از علائق نفسانی و حسین وار شدن و حسین گونه شدن است و ببین کجایی و چکار می کنی. آنچه گذشت هیچ است آنچه خواهد آمد کو؟ و چه می دانیم که چه خواهد آمد؟ پس من هستم و اکنون من هستم و اکنون. پس برخیزم و به فکر خویش باشم (الیوم العمل بالحساب وعلی الحساب بلاعمل).

امروز میدان کار و فردا بازار مزد است. امروز عمل است بدون حساب و فردا حساب است بدون عمل. ای دوستان عزیز آنگاه که محیط را از همه انسانها خالی می بینید دمی لحظه ای از همه جا قطع نظر کنید و همه احساسات خود را کنار بگذارید و از همه جا ببرید و بسوی خویشتن برگردید و در غلاف وجود خود فرو روید و به وقت بنگرید که گذشته ها رفته و آینده ام مجهول الحال است.

با خود زمزمه کنید که چه خواهیم شد و تا کی حیات خواهیم داشت و عاقبت چه مرض و حادثه ای به سراغم خواهد آمد و بالاخره چه روزی و با چه تدبیری این قفس تن خواهد شکست و مرغ محبوس روح پرواز خواهد کرد. چه آنکه این مطلب قطعا" مورد شک نیست و بالاخره شدنی است که آیا به کجا و چگونه خواهم رفت و اما شما ای پدر و مادرم بدانید و مطمئن باشید من امروز در راه جاودانه ام گام نهادم که انتهای آن انشاءالله حکومت مستضعفین جهان است.

بارها پیش خودم زمزمه نمودم که شما برای من زحمت بسیار کشیدید و من هم در آخر نتوانستم زحمات شما را جبران کنم. در حق شما خیلی کوتاهی نمودم و دین خود را نسبت به شما به طور صحیح ادا نکردم ولی میدانم که قطعا"به مکانی خواهم رفت که تا نفوس تکمیل و روانها تطهیر نباشد کسی نمی تواند به این منزلگه دسترسی پیدا کند، پس چه بهتر که این زندگی و دنیای رقت بار و پررنج و شکنجه را موجب غرق در گناه و معصیت رازها و به سوی او تنها عاشق مومن شتافته یک حرکت و یک سفر آن موقعی معنی و مفهوم پیدا می کند که مقصد واقعی در انتظار باشد. زیرا مقصد است که به حرکت و تکاپو معنی و مفهوم می دهد. همانطوری که علی (علیه السلام) می فرماید: دنیا خانه عبور و آخرت خانه اقامت است. آخرت است که به دنیا معنی می دهد.

برادرم دنیا جای کار و عمل است و آخرت مکان نتیجه گیری و حساب پس دادن. در اینجا امکان تغییر سرنوشت از طرف خود انسان بوسیله وی در آخرت نیست. همه اینها به یک طرف لحظه بعد از مرگ را به خاطر آور که دیگر یارای هیچ نداری و تنها اعمالت، گواهت و سعادت کردارت، پس چه خوب قبل از آنکه مرگ تو را دریابد و هیچ کاری از تو برنیاید به خویشتن بازگردی و خود را در ترازوی خویش ببینی و به خود بازگردی.

وای برمن! والله که تمام عمرم بی حاصل و تمام عمرم غرق در گناه و تمام عمرم در پوچی و بیهودگی گذشت. بر کوله بارت که بر خود بسته ای نظرکن و ببین چه دادی برای جواب هیچ تمام عمر در پوچی در پی هواهای نفسانی و شناور در اشتباه، وقتی به گذشته ای نه چندان دور نظر می کنی بسان رها شده در ظلمت که در انتظار باریک نوری است تا راهی یابد، ولی نور از او دور است که دیگر هیچ اشتباهی نجاتی ندارد و یا شناوری در دریای بیکران که هیچ امیدی رهایی ندارد. آیا به انتظار مرگ می نشینی تا تو را دریابد.

هرگز، برادرم ببیندیش شما مرا می بخشید از شما میخواهم برایم طلب آمرزش نمائید. مادرم بدان که انسان تنها در مقابل مرگ تسلیم است و هیچ کاری از او برنمی آید پس چه بهتر که این مرگ در راه عشق، در راه آن کسی باشد که انسان او را می پرستد و به صورت شهادت انسان ملقب بشود که بزرگترین نامهای شهادت حد نهایی تکامل انسان است. بعد از شهادتم افتخار نما که فرزندی در راه اسلام و خدا هدیه کرده ای و من امیدوارم که شما راه امام عزیزمان را که همان راه انبیاء و رسیدن به لقاءالله است فراموش نکنید. برادرانم ای کاش احساس می کردید در چه موقعیتی بسر می برید و به خدا مسئولید و موظفید که در چنین زمانی قرار گرفته اید. مبادا در دنیا دل به هوای نفسانی بسته و پیوستگی خود را به این انقلاب و اسلام جدا و دور سازید. برادرانم تقوا را فراموش نکنید اگر با تقوا باشید در این برهه از زندگی پیروزید و قطعا"هم از روی اراده بر هوای نفس خود مسلطید. سعی کنید هر عملی که انجام می دهید فقط خالص برای خدا باشد. کار برای خدا ارزش بسیار دارد.

در خاتمه برایم از تمام اقوام و دوستان حلالیت بطلبید. خداوند امام عزیزمان را در پناه آقا امام زمان (عج) محفوظ نگهدارد. خدایا رزمندگان اسلام در جبهه های حق علیه باطل پیروز و هر چه زودتر آنها را به کربلای حسینی برسان. پروردگارا انقلاب اسلامی و مسلمین را به هدف نهایی برسان و تا ظهور حضرت مهدی (عج) پیروز و موفق بدار. خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.

والسلام علیکم و رحمه الله برکاته.

انتهای پیام/