فرازی از وصیت‌نامه شهید "رضا سفیدبر"؛

بهترین مرگ، شهادت در راه خداست

شهید مفقودالاثر "رضا سفیدبر" در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «قرآن فرموده: «کل نفس ذائقه الموت»؛ همه کس طعم مرگ را می‌چشند؛ پس چه بهتر مرگی را انتخاب کنیم که شهادت (جهاد در راه خدا) باشد ...»

کد خبر: ۵۲۳۳۷۸

شنبه - ۲۰ آذر ۱۴۰۰ / 1400 20 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید رضا سفیدبر، هفتم مرداد ماه سال ۱۳۴۳، در روستای دانسفهان از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش علی‌اکبر و مادرش معصومه نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و کفاش بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیستم آذر ماه سال ۱۳۶۱ در سردشت توسط نیرو‌های عراقی به شهادت رسید و اثری از پیکرش به دست نیامد.

متن وصیت‌نامه شهید مفقودالاثر رضا سفیدبر:

اگر چه شما را به خاطر خداوند کریم و رسول خدا، ترک کرده و عازم جبهه جنگ علیه کفار می‌باشم؛ اما بدانید قلبم با شماست و همواره با شما و آنگاه هم که به وسیله گلوله‌های دشمن، تکه پاره شوم نیز با شما خواهم بود. این است زندگی جاویدی که خداوند وعده داده است و بدانید که این سعادتی است از برای من، پدر و مادر من، برادرانم و خواهرانم، شما باید افتخار کنید که فرزندی تربیت کردید که حسین‌وار در راه رضای خدا و به خاطر خدا و قرآن و رسول خدا، شهید می‌شود.

تا آنجا که نیرو و قدرت دارم، دشمنان اسلام را می‌کُشم تا اسلام را به پیروزی رسانم و اگر نتوانستم، می‌میرم که شهیدم و این را خدا وعده داده است و من تا خون در رگ‌هایم جریان دارد، دشمنان اسلام را به خاک و خون می‌کشم و هیچ‌گونه دغدغه و تزلزل در خود ایجاد نخواهم کرد.‌

ای پدر و مادر مهربانم، که مرا بزرگ کردید و برایم زحمت‌های فراوان کشیدید! من هرگز زحمت‌های شما را از یاد نخواهم بُرد و امیدوارم هرگونه بدی از من دیده‌اید، مرا ببخشید. پدر و مادرم! من راهی را که انتخاب کرده‌ام، خوب راهی است و بین برادرانی که همه داوطلبانه برای اجرای دستور خدا (جهاد) این راه را انتخاب کرده‌اند، خوشحال هستم.

اما مادرم! دلم کمی شور می‌زند و آن به خاطر این است که فکر می‌کنم شما ناراحتید؛ که اگر باشید، من ناراحت می‌شوم؛ ولی بدانید همین کار باعث خجل شدن من و شما پیش فاطمه زهرا (س) در روز قیامت خواهد شد؛ البته اگر ناراحتی برطرف نشود! زیرا من که از پسر حضرت زهرا (س) برتر و بالاتر نیستم. قرآن فرموده: «کل نفس ذائقه الموت»؛ همه کس طعم مرگ را می‌چشند؛ پس چه بهتر مرگی را انتخاب کنیم که جهاد در راه خدا باشد.