خاطره/ما باید برویم تا حرم خالی نباشد

همسر شهید مدافع حرم "روح الله قربانی" در خاطره‌ای از او می‌گوید: «می‌گفت من باید بروم و در نابود کردن این ظلم کمک کنم و می‌گفت که حرم حضرت زینب(س) نباید خالی بماند...» ادامه این خاطره از شهید مدافع حرم "روح الله قربانی" را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ می‌خوانید.

کد خبر: ۵۲۲۷۸۲

يکشنبه - ۱۴ آذر ۱۴۰۰ / 1400 14 September

به گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، شهید مدافع حرم "روح الله قربانی" یکم خرداد ماه سال 1368 در تهران دیده به جهان گشود. پدرش داوود نام داشت. او که متاهل بود. پس از حضور در جبهه مقاومت سیزدهم آبان ماه سال 1394 در حلب سوریه به شهادت رسید.

همسر شهید مدافع حرم "روح الله قربانی"در خاطره ای از او روایت می‌کند:

یک هفته قبل از شهادت تماس گرفت. قبلا هر وقت تماس می‌گرفت، زود قطع می‌شد اما این بار یک ساعت و نیم با من حرف زد اما تلفن قطع نشد.

از روح‌الله نپرسیدم که چرا تلفن قطع نمی‌شود گفت این دنیا می‌گذرد تمام می‌شود مادرم هم رفت خیلی‌ها رفتند حاج آقا مجتبی تهرانی هم رفت (روح‌الله شاگرد حاج آقا مجتبی تهرانی بود) گفت این دنیا خیلی کوتاه است.

اگر من شهید شدم تو ناراحت نباش من به تو قول می‌دهم که آن دنیا همیشه با هم باشیم. یک ساعت و نیم روح‌الله از این حرف می‌زد که آنجا کار خیلی زیاد است و باید بماند از من می‌خواست که بگذارم بماند.

آقا روح‌الله از ظلم به مظلوم خیلی ناراحت می‌شد و ظلم را برنمی‌تافت همیشه می‌گفت در سوریه افرادی هستند که مورد ستم قرار می‌گیرند در حالی که بی‌گناه هستند. می‌گفت من باید بروم و در نابود کردن این ظلم کمک کنم و می‌گفت که حرم حضرت زینب(س) نباید خالی بماند. می‌گفت ما باید برویم تا حرم خالی نباشد.

انتهای پیام/