وصيت‌نامه شهيد «ابوالقاسم رمضانی دهنوی»

فرزندانم پیام‌رسان خون شهیدان باشند

شهید دهنوی در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «از شما می‌خواهم كه همچون زينب(س) پيام رسان خونم و خون ديگر شهيدان باشيد و زينب‌وار استقامت داشته باشيد. فرزندانم را طوری تربيت كنيد كه پيام‌رسان خون شهيدان باشند.»

کد خبر: ۵۲۱۴۸۵

شنبه - ۲۹ آبان ۱۴۰۰ / 1400 29 August

به گزارش نوید شاهد، شهید «ابوالقاسم رمضانی دهنوی» فرزند «عباس»، 11 فروردین‌ماه 1342 در اصفهان دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 29 آبان‌ماه 1361 به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید رمضانی را می‌خوانیم.

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ

خداوند دوست می‌دارد كسانی كه در راه خدا در يک صف واحد و نفوذ ناپذير مبارزه می‌كنند.

با درود و سلام به امام زمان(عجل‌الله) و نايب بر حقش امام خمينی و درود بر شهدای صدر اسلام از هابيل تا حسين(ع) و از حسين(ع) تا شهدای عصر خمينی.

خدمت پدر عزيزم سلام عرض می‌نمايم و از شما تشكر می‌كنم كه مرا تا به اين سن و سال رساندی و به جبهه اسلام فرستادی.

پدرجان! وقتی خبر شهادت مرا شنيدی نكند كه ناراحت باشی. افتخار كن كه چنين فرزندی داشته‌ای و در راه اسلام داديد.

خدمت مادر مهربانم سلام عرض می‌كنم. مادرم! آن وقت كه خبر شهادت من به گوش می‌رسد همان احساس را داشته باش كه شب عروسيم داشتی و هيچ ناراحتی به خود راه ندهيد.

خدمت برادرانم سلام عرض می‌كنم. برادران عزيز! وقتی خبر شهادت مرا شنيديد مبادا ناراحت شويد. شما هم همچون كوه در برابر دشمنان از خدا بيخبر ايستادگی كنيد، همه شما پيرو خط امام و پشتيبان ولايت فقيه باشيد.

خدمت خواهرانم سلام عرض می‌كنم و از شما می‌خواهم كه همچون زينب(س) پيام رسان خونم و خون ديگر شهيدان باشيد و زينب‌وار استقامت داشته باشيد. فرزندانم را طوری تربيت كنيد كه پيام‌رسان خون شهيدان باشند.

ای همسرم! پس از خبر شهادت من مبادا ناراحت شوی از اينكه من شهيد شده‌ام؛ چون من سعادت را در اين راه ديده‌ام . فرزندم را حسين گونه تربيت كن كه ادامه دهنده راه من و شهيدان باشد.

پدر و مادرم! اگر جنازه من به دست شما رسيد، من را در كنارشهيدان گلگون كفن دهنو به خاک بسپاريد و اما اگر جنازه‌ام به دست شما نرسيد ناراحت نباشيد؛ چون راه شهيد رفتن، بر سر قبر شهيد گريه كردن نيست و مهم خصوصيت شهيد است كه بتوانيم در خود پياده كنيم و راهی كه شهيد رفته برويم.

در آخر از همه شما طلب حلاليت می‌كنم.

والسلام، ابولقاسم رمضانی